<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683</id><updated>2012-02-02T15:54:08.929-03:00</updated><title type='text'>NELLY LAINEZ</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>53</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-2412907557738264164</id><published>2011-10-06T23:28:00.000-03:00</published><updated>2011-10-06T23:28:52.183-03:00</updated><title type='text'>NELLY y  GASALLA</title><content type='html'>&lt;iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/8VbrEZL6wsk?fs=1" frameborder="0" width="459" allowfullscreen=""&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-2412907557738264164?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/2412907557738264164/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2011/10/nelly-y-gasalla.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2412907557738264164'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2412907557738264164'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2011/10/nelly-y-gasalla.html' title='NELLY y  GASALLA'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/8VbrEZL6wsk/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3221740160747002685</id><published>2011-10-06T23:20:00.000-03:00</published><updated>2011-10-06T23:20:47.957-03:00</updated><title type='text'>NELLY LAINEZ - CARMEN VALLEJO</title><content type='html'>&lt;iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/Hp81UzkkVAM?fs=1" frameborder="0" width="459" allowfullscreen=""&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3221740160747002685?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3221740160747002685/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2011/10/nelly-lainez-carmen-vallejo.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3221740160747002685'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3221740160747002685'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2011/10/nelly-lainez-carmen-vallejo.html' title='NELLY LAINEZ - CARMEN VALLEJO'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/Hp81UzkkVAM/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3439586205431744199</id><published>2010-06-12T18:34:00.009-03:00</published><updated>2012-01-02T01:18:56.185-03:00</updated><title type='text'>VISITANTES</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBP9rnJlFjI/AAAAAAAAB88/qu4D4Ma4kCM/s1600/earth-nickyee.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482004097125389874" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBP9rnJlFjI/AAAAAAAAB88/qu4D4Ma4kCM/s400/earth-nickyee.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 345px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 400px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ARGENTINA: Ciudad de Buenos Aires - Prov.de BUENOS AIRES:Bahía Blanca- Mar del Plata-Tandil-Azul-Luis Guillón-Tigre-Villa Dominico-Laferrere-San Isidro-Palomar-Luján-Berisso-Ituzaingó-Chascomús-Pergamino-Olavarría-Bolivar-Acassuso-General Pacheco-Florencio Varela-Bragado-Santos Lugares-Chivilcoy-Villa Adelina-&amp;nbsp;Prov.de LA PAMPA: Realicó-Victorica-Eduardo Castex-Santa Rosa- Prov.de SALTA: Salta- Prov.de SAN LUIS&amp;nbsp;: Mercedes- Prov.de TUCUMAN: San Miguel de Tucumán-Lules-Ingenio Ledesma- Prov.de MENDOZA: San Rafael-Luján de Cuyo-Mendoza-Prov.de SANTIAGO DEL ESTERO: Añatuya- Prov de FORMOSA: Formosa- Prov de ENTRE RIOS: Paraná-Chajarí- Prov.de CHUBUT: Trelew-Puerto Madryn- Prov.de SANTA CRUZ: Río Gallegos- Prov.de CORDOBA: Córdoba-Villa Carlos Paz-James Craik-Justiniano Posse- &amp;nbsp;Prov.de SANTA FE: Rosario-Avellaneda-Venado Tuerto- Prov de MISIONES: Posadas-Eldorado- Prov.de CORRIENTES: San Lorenzo- Prov.de NEUQUEN: Neuquén- Prov.de SAN LUIS: Mercedes-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;URUGUAY: Punta del Este-Montevideo- &lt;br /&gt;PERU: Cuzco-Cajamarca-Lima-Tacna-&lt;br /&gt;BRASIL: Busque-Itapema-Camboriú-Blumenau-San Pablo-Boituva-Campinas-Rio de Janeiro-&lt;br /&gt;ESTADOS UNIDOS: Miami-Colorado-Phoenix-New York-Gallup-North Plate-Decatur-Dayton-Philadelphia-Mountain Veiw-Anaheim-Bellevue-Ashburn-&lt;br /&gt;ESPAÑA: Madrid-Barcelona-Murcia-Albacerte-Santiago de Compostela-Valladolid-Vigo-Toledo-Portugalete-Cáceres-Valdemoro-Talavera de la Reina-Salamanca-Torrevieja-Las Palmas-Corralejo-Pontevedra-Almendalejo-Bilbao-Marbella-&lt;br /&gt;PORTUGAL: Porto-&lt;br /&gt;ESLOVENIA: Kranj- &lt;br /&gt;ALEMANIA: Am Main-Frankfurt-Hamburgo-Münich-Hanover-&lt;br /&gt;REINO UNIDO: Londres-Reading-&lt;br /&gt;GUATEMALA: Quetzaltenango-&lt;br /&gt;PUERTO RICO: San Juan-&lt;br /&gt;MEXICO: Cancún-México D.F-Guadalajara-Agua Prieta-Oaxaca-&lt;br /&gt;PANAMA: Pueblo Nuevo-&lt;br /&gt;VENEZUELA: Caracas-&lt;br /&gt;ECUADOR: Guayaquil-&lt;br /&gt;COLOMBIA: Bogotá-&lt;br /&gt;CHILE: Valparaíso-Santiago-Antofagasta-Concepción-&lt;br /&gt;ITALIA: Roma-Treviso-Milán-Grumo Nevano-&lt;br /&gt;CANADA: Calgary-&lt;br /&gt;NICARAGUA: Estelí-&lt;br /&gt;ISRAEL: Tel Aviv-&lt;br /&gt;POLONIA: Goleinión-Jarmen-&lt;br /&gt;SUIZA: Trimbach-&lt;br /&gt;HOLANDA: Haarlememermeer-&lt;br /&gt;REPUBLICA CHECA: Ceska Lipa-&lt;br /&gt;FRANCIA: Paris -&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Registros:&amp;nbsp;DESDE JUNIO DE&amp;nbsp;2010&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3439586205431744199?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3439586205431744199/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/06/visitantes.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3439586205431744199'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3439586205431744199'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/06/visitantes.html' title='VISITANTES'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBP9rnJlFjI/AAAAAAAAB88/qu4D4Ma4kCM/s72-c/earth-nickyee.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1796873396257622026</id><published>2010-01-27T02:12:00.001-03:00</published><updated>2010-11-29T13:28:57.849-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCuEy9BGAPI/AAAAAAAACKg/Z9WZeZ5cPrc/s1600/mile+2.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488626581788557554" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCuEy9BGAPI/AAAAAAAACKg/Z9WZeZ5cPrc/s400/mile+2.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 271px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 400px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para dejar testimonio de tu paso por esta página.&lt;br /&gt;Para tu comentario.&lt;br /&gt;Para que adjuntes documentación o informes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para comunicarte en privado: &lt;br /&gt;altosdearregui@gmail.com&lt;br /&gt;Para lo que gustes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Muchas Gracias&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;FOTO: Milena Jacoby (sobrina nieta de Nelly)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1796873396257622026?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1796873396257622026/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/libro-de-firmas.html#comment-form' title='27 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1796873396257622026'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1796873396257622026'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/libro-de-firmas.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCuEy9BGAPI/AAAAAAAACKg/Z9WZeZ5cPrc/s72-c/mile+2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>27</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4885231516004290733</id><published>2010-01-18T11:00:00.002-03:00</published><updated>2010-11-29T13:18:10.633-03:00</updated><title type='text'>LA INTENCION DE ESTA PÁGINA</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P1qNeJhqI/AAAAAAAAA2M/R48G9Etbh-0/s1600-h/escanear0034.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441462880313116322" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P1qNeJhqI/AAAAAAAAA2M/R48G9Etbh-0/s400/escanear0034.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 400px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 337px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S1UjOKf33KI/AAAAAAAAAqk/FYDXu03qZ-o/s1600-h/nelly+lainez+-la+isolina.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428283652108180642" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S1UjOKf33KI/AAAAAAAAAqk/FYDXu03qZ-o/s200/nelly+lainez+-la+isolina.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 190px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 200px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Aquí encontrarás fragmentos de la vida de Nelly Láinez.&lt;br /&gt;Fue una de las mas grandes cómicas nacionales, plena de recursos genuinos y una gracias sin par.&lt;br /&gt;Son historias que compartimos juntos, parte de su trayectoria como artista y la Láinez de entrecasa.&lt;br /&gt;Su talento quedó en sus películas, sus programas de televisión. Mi intención es que conozcas a la mujer fuera del personaje, otro personaje lleno de inseguridades, ternura, enojos, tristeza y diversión.&lt;br /&gt;Al ser un blog con intención de libro renovable, te sugiero comenzar por los capítulos mas antiguos y revisarlos cada tanto ya que hallarás periódicamente fotos y datos nuevos. Los encontrarás en el archivo adjunto en la columna derecha de tu pantalla&lt;br /&gt;Si lo pasaste bien por favor avisale a todos tus amigos para que entren al blog. Si lo pasaste mal... ¡con mas razón!&lt;br /&gt;Dedicado a todos los que disfrutan del humor, viven del humor y viven con humor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto-La Isolina, programa La Tuerca-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4885231516004290733?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4885231516004290733/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/la-intencion-de-esta-pagina.html#comment-form' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4885231516004290733'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4885231516004290733'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/la-intencion-de-esta-pagina.html' title='LA INTENCION DE ESTA PÁGINA'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P1qNeJhqI/AAAAAAAAA2M/R48G9Etbh-0/s72-c/escanear0034.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-6292203138660628984</id><published>2010-01-11T09:58:00.002-03:00</published><updated>2010-09-21T17:44:06.306-03:00</updated><title type='text'>LA RISA HUERFANA  -capítulo 33-</title><content type='html'>&lt;A href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCe3KUgIaWI/AAAAAAAACHc/b7P83cCugc8/s1600/nelly+annemarie.jpg"&gt;&lt;IMG style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 260px; FLOAT: right; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id=BLOGGER_PHOTO_ID_5487556058904291682 border=0 alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCe3KUgIaWI/AAAAAAAACHc/b7P83cCugc8/s400/nelly+annemarie.jpg"&gt;&lt;/A&gt; &lt;A href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0si-Alj7XI/AAAAAAAAAo0/aX0vvp1Z1vo/s1600-h/images+VELA.jpg"&gt;&lt;IMG style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 64px; DISPLAY: block; HEIGHT: 94px; CURSOR: hand" id=BLOGGER_PHOTO_ID_5425468624802671986 border=0 alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0si-Alj7XI/AAAAAAAAAo0/aX0vvp1Z1vo/s400/images+VELA.jpg"&gt;&lt;/A&gt; Siempre esperando un cambio del destino: la seguridad económica. Amable, dispuesta a tener algo en la mesa para compartir. Hacedora de su propio vestuario. Muchas veces perseguida por su imaginación encontraba posibles traiciones, porque su hipersensibilidad le jugaba malas pasadas. Rodeada de personas que la amaban, trataba de alejarlas para que la reclamaran. Dispuesta a adoptar y a que la protejan. Arisca y afectuosa. Tan compradora de cosas superfluas, como aferrada al monedero. Siempre supo que puertas tocar pero, orgullosa, muchas veces se pegó la vuelta en el palier. Con su intuición y amplitud de criterio, podía desmenuzar cualquier problema, buscar el consuelo y la solución o “terapia de grupo”, como ella decía. Sus propios conflicto, sin embargo, constituían verdaderos cuellos de botella. Rumiadora, juntadora de enconos. Confundía a los compañeros del trabajo con las amistades, un cóctel que en “el ambiente” no prospera. Capaz de salir a la calle con un camisón raído o envuelta en lentejuelas. Una dama que se creía machona. Buscando el equilibrio persistía en el pasado de sus primeros años. Independiente de su familia no hacia otra cosa que pensar en ellos. Temerosa del público, rara vez se exponía a la crítica, tal vez porque era una artista por necesidad. Conservadora y zafada, rebelde de los horarios, las rutinas, los textos de memoria, competitiva y ciclotímica. Una monologuista que necesitaba dialogar. Celosa a más no poder, controladora de sus afectos, inventora de su propio mundo. Tierna, extravagante y formal. Desconfiada de las mujeres y compinche de las mariquitas. Aferrada a la pollera de su madre, paseaba sus tristezas por las calles de Constitución. Desde los telos vahos de perfumes baratos la inundaban, saludada por comparsas de travestis, mercachifles y gigolós. Se hundía entre el humo de los bondis, marquesina de guiños y aceleres. Las putas aplaudían a su paso con lágrimas de strass. Le gritaban los borrachos de la plaza; las campanas de la iglesia no paraban de tocar. Desapareció para siempre en la boca de los subtes en busca de su eterno enamorado. Y yo, huérfano adoptado de su risa, quisiera visitarla una vez más. FIN&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-6292203138660628984?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/6292203138660628984/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/la-risa-huerfana-capitulo-final_11.html#comment-form' title='11 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6292203138660628984'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6292203138660628984'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/la-risa-huerfana-capitulo-final_11.html' title='LA RISA HUERFANA  -capítulo 33-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TCe3KUgIaWI/AAAAAAAACHc/b7P83cCugc8/s72-c/nelly+annemarie.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-5718092023700537367</id><published>2010-01-11T01:09:00.001-03:00</published><updated>2010-11-29T13:30:45.793-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P5_aHUL3I/AAAAAAAAA2k/WgL0QYOVFW0/s1600-h/escanear0019.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441467642530770802" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P5_aHUL3I/AAAAAAAAA2k/WgL0QYOVFW0/s400/escanear0019.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 350px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-5718092023700537367?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/5718092023700537367/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/blog-post.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5718092023700537367'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5718092023700537367'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/blog-post.html' title=''/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P5_aHUL3I/AAAAAAAAA2k/WgL0QYOVFW0/s72-c/escanear0019.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-2174491970684908202</id><published>2010-01-10T14:57:00.000-03:00</published><updated>2010-05-12T00:18:31.228-03:00</updated><title type='text'>AGRADECIMIENTO</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-od22CtYlI/AAAAAAAABj0/5ihB5fW6qF4/s1600/Sesion1+052.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-od22CtYlI/AAAAAAAABj0/5ihB5fW6qF4/s400/Sesion1+052.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470217525451907666" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A los blogs que recomiendan este sito, especialmente Prohibido Olvidar y La Revista Dislocada. A los visitantes de Argentina y de tantos países que recorren estas páginas y dejan mails tan bellos. A Edda Díaz por sus comentarios tan afectuosos. A los artistas que me permiten publicar sus imágenes. A la señora Adriana Rotstein y a Milena Jacoby por la gentileza de aportar datos y fotos personales de su tía. A la generosidad de los creadores del contador de entradas y al talento de quienes permiten la difusión de esta tarea. A TODOS MIL GRACIAS. Cordialmente RGP.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-2174491970684908202?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/2174491970684908202/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/agradecimiento.html#comment-form' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2174491970684908202'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2174491970684908202'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/agradecimiento.html' title='AGRADECIMIENTO'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-od22CtYlI/AAAAAAAABj0/5ihB5fW6qF4/s72-c/Sesion1+052.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-553540409884169486</id><published>2010-01-08T16:22:00.002-03:00</published><updated>2010-11-29T13:24:59.409-03:00</updated><title type='text'>EL CAMINO DE ADOQUINES  -capítulo 32-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P4a-Jed2I/AAAAAAAAA2c/UCpbH8K7Zb8/s1600-h/escanear0025.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441465917036722018" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P4a-Jed2I/AAAAAAAAA2c/UCpbH8K7Zb8/s400/escanear0025.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 400px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 344px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No recuerdo por qué cosa un día tuvimos un intercambio de palabras. Durante más de un mes no nos vimos ni hablamos por teléfono.&lt;br /&gt;Reconozco que no soy un tipo fácil. Tengo tan buen sentido del humor como dificultad para la reconciliación.&lt;br /&gt;Nelly en cambio, sabía reconocer muy rápido sus errores y era muy buena en el campo diplomático. Ella llamó primero.&lt;br /&gt;Recuerdo que me dijo “Esta es nuestra primera pelea, vamos a ver como nos va cuando haya otra”. Le contesté que conociéndome como me conozco luego de otra diferencia lo más probable es que no hubiese reconciliación.&lt;br /&gt;De eso pasaron muchos años, calculo que unos diez.&lt;br /&gt;Nosotros nos encontrábamos porque disfrutábamos, no por ningún interés, de manera tal que los roces ya no harían placentera la amistad.&lt;br /&gt;Nos unía la posibilidad de jugar a las visitas, charlar de cosas del “ambiente” como ella le decía, disfrazarnos, hacer reportajes truchos, auto medicarnos, tirarnos las cartas, hablar horas por teléfono e intercambiarnos consejos entre otras cosas. Pese a la diferencia de edad la Láinez me escuchaba y yo la escuchaba a ella como si fuese una tía, una hermana mayor, una madre. Aconsejaba con prudencia y nunca apagaba el fuego con nafta. Tal vez si no hubiese sido actriz, creo que la psicología era un campo propicio para su talento e intuición. Ella sin embargo no creía en la terapia solo en “la terapia de grupo” que era lo que nosotros practicábamos, es decir que la terapia de mentirita la aceptaba gustosa.&lt;br /&gt;De ella me exasperaban sus miedos, sus miedos excesivos, muchas veces infundados y su falta de emprendimiento en proyectos individuales. Era de las actrices que trabajaban si la llamaban, no sabía generar alternativas. Por eso tantos períodos de tristeza y depresión.&lt;br /&gt;Me fascinaba su risa contagiosa, su rapidez mental, su ingenio. La facilidad para inventar historias y situaciones. Su extraordinario talento para improvisar y salir airosa de cualquier situación.&lt;br /&gt;Nelly Láinez era una mujer llena de magnetismo, carismática y de conversación amena. El día que uno la conocía tenía la sensación del dejavú: esta historia ya la viví. Las horas pasaban volando y pese a ello nunca quería que me fuera “Quedate un rato mas, qué tenés que hacer, te hago un tecito que tengo que contarte algo mas”.&lt;br /&gt;Posiblemente sea cierto eso de que los opuestos en el horóscopo se llevan bien, ella capricorniana yo canceriano.&lt;br /&gt;Ella todo verano, yo invierno. Ella conciliadora yo una mula.&lt;br /&gt;Ambos divertidos.&lt;br /&gt;Pero llegó el día en que tuvimos otra diferencia.&lt;br /&gt;Después de un año me llamó para decirme que hacía un mes había fallecido su esposo . Quería que la vaya a ver, que no hablaríamos de cosas tristes ni de lo que había pasado. Pero como me conozco bien, cuando bajo la persiana a una relación, a un trabajo, a lo que fuere pongo candado y tiro la llave.&lt;br /&gt;Entonces le contesté que lamentablemente no iba a ir a verla y que era mejor recordar todo lo bueno que pasamos juntos.&lt;br /&gt;En realidad pensé que si nos encontrábamos tenía que tener una charla sobre la situación que nos distanció tanto tiempo. Pero Nelly era una persona muy mayor y había enviudado, así que no tenía sentido agregar otra pena.&lt;br /&gt;Años después me enteré por un programa de televisión que estaba en un geriátrico a cinco cuadras de casa.&lt;br /&gt;Creí que era el momento de acercarme, pero en el lugar me dijeron que no era horario de visitas. Mas adelante llamé por teléfono y no pudieron comunicarme. Finalmente por cobardía, prudencia, miedo a ser rechazado o todo eso junto, no insistí.&lt;br /&gt;Curiosamente hacía cinco años que estaba escribiendo las historias que finalmente se transformaron en este blog. Son lo que llamé "relatos intervenidos", absolutamente ciertos pero con una lupa en situaciones que normalmente hubiesen pasado inadvertidas. A veces transformados en un diario que nunca escribió, otras en diálogos que tuvimos durante años y en algunos capítulos en reflexiones sobre nuestra amistad, nuestro alejamiento y lo que el tamiz del tiempo me dejó de Nelly Láinez.&lt;br /&gt;En todos los casos fue escrito con admiración, afecto y respeto. Muchas veces pensé que si esas historias permanecían durante tantos años indelebles en mi memoria debía de ser por algo, hasta que descubí que tenía que compartirlas. Entendí que la internet -a la que accedí hace muy poco - me brindaba una oportunidad fenomenal: dejar testimonio de un personaje único. Por lo demás aprendí que uno puede dejar de ver a alguien, pero si el tiempo compartido fue auténtico, verdadero y lleno de afecto quedará para siempre.&lt;br /&gt;La vida es como un camino de adoquines y cada adoquín una historia, pero a la larga, cuando uno mira por el espejo retrovisor, alcanza a ver adoquines opacos y otros que brillan como luciérnagas. De los opacos deberíamos haber tomado enseñanza, pero de los que brillan son de los que nos aferramos con alegría y emoción, para seguir lustrando los que aún quedan por vivir. [[Nelly Láinez]] es en mi camino un piedra que cada día deslumbra mas.&lt;br /&gt;Murió el 31 de mayo de 2008, pero me enteré dos días después.&lt;br /&gt;Esa noche escribí el último capítulo.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-553540409884169486?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/553540409884169486/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/las-noventa-velitas-epilogo.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/553540409884169486'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/553540409884169486'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/las-noventa-velitas-epilogo.html' title='EL CAMINO DE ADOQUINES  -capítulo 32-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4P4a-Jed2I/AAAAAAAAA2c/UCpbH8K7Zb8/s72-c/escanear0025.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3117362005576851635</id><published>2010-01-06T23:48:00.000-03:00</published><updated>2010-05-02T19:31:27.422-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sazg-LsPI/AAAAAAAAA3M/-lgIm1hD01o/s1600-h/escanear0027.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 284px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sazg-LsPI/AAAAAAAAA3M/-lgIm1hD01o/s400/escanear0027.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441644459585155314" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SZ3UGUdKI/AAAAAAAAA3E/SdgsZQQD0zE/s1600-h/escanear0028.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 296px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SZ3UGUdKI/AAAAAAAAA3E/SdgsZQQD0zE/s400/escanear0028.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441643425337472162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RE2DAkoI/AAAAAAAAAsE/C3vkOuYvCsg/s1600-h/elpalacio1991.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 97px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RE2DAkoI/AAAAAAAAAsE/C3vkOuYvCsg/s400/elpalacio1991.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430515500603970178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gracias a este blog me reencontré con Adriana Rotstein y con su hija Milena Jacoby. Adriana está practicamente igual a cuando la veía en la casa de su famosa tía, pero Mile ya tiene casi 18 años y yo la recordaba como una nena.&lt;br /&gt;Por Adriana -quien es bailarina- me enteré de los últimos tiempos de Nelly, por Milena -que quiere ser actriz- me enteré de que la Láinez unos años antes de morir le pidió que me buscase.&lt;br /&gt;Ahora tenemos la idea de exponer en algún lugar el vestuario de sus personajes, sus pelucas, sus objetos mas queridos.&lt;br /&gt;Si alguien tiene algún dato para poder evaluarlo, que deje un mensajito.&lt;br /&gt;También esperamos hacer el homenaje que merece.&lt;br /&gt;Ayer fui al cementerio de la Chacarita, un lugar que frecuento poco y nada.&lt;br /&gt;Hacía unas cuantas semanas que tenía el dato de su descanso y empecé a perderme entre sepulturas aferrado a un ramo de rosas blancas. El sector tiene nueva numeración pero figura la anterior, de todos modos iba sin saberlo para el lugar correcto.&lt;br /&gt;Finalmente un cuidador me guió a una parcela de tierra reseca, con una cruz de madera en la que escribieron su verdadero nombre: Nélida Rotstein.&lt;br /&gt;Le pregunté si sabía quién estaba allí, me contestó que no.&lt;br /&gt;-Nelly Láinez -respondí-&lt;br /&gt;-¿La Isolina?. Con mi mamá lo habíamos leído en el diario, pero no sabía que era ella. &lt;br /&gt;Inmediatamente salió a buscar un frasco con agua que enterró delante de la cruz y me dejó solo; una paloma se posó en el lugar picoteando ramitas. La auténtica "Chica Almodóvar", descansa en su pequeño potrero junto a otros miles muy mal cuidados. Es que en la Argentina es tan difícil vivir como morir y tan fácil pasar de la gloria al olvido.&lt;br /&gt;Ella está en paz, pero ¿están en paz en la Asociación Argentina de Actores, en los Ministerios de Cultura, en el Gobierno de la Ciudad? &lt;br /&gt;Le prometí que pronto estaría todo cubierto de césped, tal vez con un mármol negro y una placa que diga "NELLY LAINEZ, la última cómica". Miré la cruz y me sonreí, me acordé de que su religión era "un rejunte". &lt;br /&gt;Atardecía y el cielo ya estaba tormentoso, era feriado de carnaval y la había visitado una vez mas.&lt;br /&gt;A la noche Buenos Aires se inundó. Yo también lloré.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos: Con Guido Gorgati -ATC_&lt;br /&gt;       Palacio de la Risa&lt;br /&gt;       Reportaje Telefe&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3117362005576851635?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3117362005576851635/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/se-acerca-el-final-de-este-homenaje.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3117362005576851635'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3117362005576851635'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/se-acerca-el-final-de-este-homenaje.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sazg-LsPI/AAAAAAAAA3M/-lgIm1hD01o/s72-c/escanear0027.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-6920274408487558312</id><published>2010-01-06T23:21:00.000-03:00</published><updated>2010-01-17T18:14:11.970-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": morcilla criolla -capítulo31-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0Z93QNCC_I/AAAAAAAAAms/8_C2Xuc5EXE/s1600-h/escanear0003.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0Z93QNCC_I/AAAAAAAAAms/8_C2Xuc5EXE/s320/escanear0003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424161189410245618" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;“……..Ser actriz, me ha dado grandes satisfacciones, pero  también una vida llena de incertidumbres.  Siempre pidiendo que no se acabe el trabajo y que si una puerta se cierra se abra otra para no morirnos de hambre. Con mi trabajo han ganado más los demás que yo. Cuando era joven soñaba con tener una vida sin privaciones y descansar cuando ya esté  mayor, pero acá me encuentro con mis tristezas y mis ausencias haciendo reír a los demás.&lt;br /&gt;Me siento reconocida que no es poco, pero nunca cotizada y eso es mucho. Reconocida por los pares, por los medios, por la gente en la calle que te grita cosas. Bueno la gente a veces es bastante grosera, el otro día un morocho me gritó desde un camión: “¡Chau roña!"  pensando que era un piropo. &lt;br /&gt;Una emoción grande fue cuando me mostraron una página del diario Clarín en la que se anunciaba el lanzamiento del canal Volver. Había  cinco cuadritos de artistas con una foto en cada uno. Pensé que si habían seleccionado a estos laburadores por algo sería y ademas en todo lo que íbamos a cobrar por las repeticiones de los programas: aún lo estoy esperando. Por eso digo que con mi trabajo ganan mas los demás que yo, bueno yo y todos los actores. Pero pensándolo bien, aunque ya se sabe que laburo por necesidad, no se  que otra cosa podría haber sido de mi vida. Como vendedora un desastre, como compradora un peligro, como estudiante una vaga. Tuve la suerte de trabajar en hermosos programas y muchas veces la necesidad de inventar en otros, porque los libretos eran un desastre. Durante unos cuantos años tuve un amigo travesti, cuando eso parecía una rareza. Era muy gracioso, obsesivo con la higiene y  todo lo limpiaba con Amoniol. Una vez me dijo que el único trabajo que yo podría haber tenido además de cómica, seria en una fábrica de chacinados. Cuando  ofendida la pregunté por qué me respondió: "Por qué va a ser... ¡por tus morcillas!".&lt;br /&gt;Entonces me di cuenta de que el noventa por ciento de mi carrera la hice en una fábrica de chacinados haciendo morcillas. Metiéndole oxígeno a sketchs moribundos, hierro a pálidos libretos y calor a escenas que se enfriaban. En fin, habré padecido infecciones urinarias, problemas en la vista, presión alta y por qué no un poco de colesterol, pero gracias a Dios nunca estuve anémica."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                                                                                              &lt;br /&gt;El 31 de julio de 1994, el diario Clarín de Buenos Aires, publicaba en la página 9 el aviso de lanzamiento del canal VOLVER: “Un canal de cable, que reunirá a la familia argentina con los mejores recuerdos, con las caras queridas, con la risa, con la sorpresa de la primera vez. Argentina recupera su memoria audiovisual. Un acontecimiento que sólo el corazón entiende”&lt;br /&gt;De las cinco fotografías del aviso a toda página había una sola mujer: Nelly Láinez.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-6920274408487558312?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/6920274408487558312/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/mis-amnesias.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6920274408487558312'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6920274408487558312'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2010/01/mis-amnesias.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: morcilla criolla -capítulo31-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0Z93QNCC_I/AAAAAAAAAms/8_C2Xuc5EXE/s72-c/escanear0003.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8986357808702190801</id><published>2009-12-31T02:45:00.000-03:00</published><updated>2010-02-24T00:39:22.525-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SexZv2PdI/AAAAAAAAA3k/ZI8-Tq1ODsU/s1600-h/escanear0018.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 349px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SexZv2PdI/AAAAAAAAA3k/ZI8-Tq1ODsU/s400/escanear0018.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441648821332753874" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sd569858I/AAAAAAAAA3c/zCu5Mz0N_2o/s1600-h/escanear0013.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 290px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sd569858I/AAAAAAAAA3c/zCu5Mz0N_2o/s400/escanear0013.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441647868177606594" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SclQXV5aI/AAAAAAAAA3U/oDz0vLEoKrc/s1600-h/escanear0023.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SclQXV5aI/AAAAAAAAA3U/oDz0vLEoKrc/s400/escanear0023.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441646413632365986" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RXstuskI/AAAAAAAAAsM/OCuhzLaGb3E/s1600-h/el+consultorio+de+berta.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 87px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RXstuskI/AAAAAAAAAsM/OCuhzLaGb3E/s400/el+consultorio+de+berta.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430515824516313666" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos -Album personal&lt;br /&gt;      -Radio El Mundo&lt;br /&gt;      -"El Consultorio de Berta"&lt;br /&gt;      -Con Osvaldo Pacheco&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8986357808702190801?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8986357808702190801/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/ultimos-capitulos-de-este-homenaje.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8986357808702190801'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8986357808702190801'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/ultimos-capitulos-de-este-homenaje.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SexZv2PdI/AAAAAAAAA3k/ZI8-Tq1ODsU/s72-c/escanear0018.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-6460794450523451898</id><published>2009-12-29T08:53:00.000-03:00</published><updated>2010-07-18T23:51:09.117-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": una carta a Dios -capítulo 30-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO9NOSoVGI/AAAAAAAACUI/Wl6jSiPi7vY/s1600/U%C3%A9+paesano.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 155px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO9NOSoVGI/AAAAAAAACUI/Wl6jSiPi7vY/s400/U%C3%A9+paesano.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495444005194323042" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0fyp_PfsQI/AAAAAAAAAnU/drUQFGTiVwg/s1600-h/Los_Vampiros_Las_Prefieren_Gorditos_-_Region_1-4_por_pablo-avila_%5Bdvd%5D_80.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 270px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S0fyp_PfsQI/AAAAAAAAAnU/drUQFGTiVwg/s320/Los_Vampiros_Las_Prefieren_Gorditos_-_Region_1-4_por_pablo-avila_%5Bdvd%5D_80.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424571079356035330" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"....Querido John Wayne, vos sabes que te llamo así porque sos como el cowboy que aparece cuando uno mas lo necesita. Me gustaría saber por qué dejaste que papá firmara esa garantía que nos arruinó, por qué dejaste que mi infancia fuese tan triste y mi mamá sufriera tanto. Por qué no fui una mujer rica, para evitar la inseguridad que tiene este trabajo. Si me hubieras encaminado para el elenco de Sofovich, que todo lo que toca lo convierte en oro, no hubiese tenido que vender el auto, el tapado de piel, el televisor. Son pequeños duelos que no se me van. Qué lindo era pasear por la costanera con el autito..... ¡Me acuerdo cuando aprendí a manejar! Te acordás que mi hermano me puteaba porque no daba pie con bola, y se ofreció ese amigo de Tincho Zavala. Yo pensé, un desconocido te tiene más paciencia y acepté. Que caballero el tipo: "Mire señora primero el embrague, y después el acelerador... así, así, no, no el volante para el otro lado porque nos caemos de la costanera”. Mucha jarana y de lo mas galante, yo pensaba para mis adentros que gente asi ya no queda: "Muy bien, eso así derechito sin chocar el poste... no primero el embrague, ¿entiende?”.&lt;br /&gt; Claro, habíamos ido a practicar a las nueve de la mañana y como a las cinco de la tarde había mas confianza: "¡Nelly, te dije que primero el embrague y después el acelerador, manejas como la mierda!" Al final....son todos iguales.&lt;br /&gt;Yo no se por qué pero cada vez que la sacaba a pasear a mi vieja fuera por donde fuese siempre aparecíamos en Retiro, y ya se estaba cansando de ver el mismo paisaje. Un viernes a la tarde dije: "No puede ser, hoy vamos a ir por la Panamericana" entonces para evitar las banquinas agarré el carril del medio, pero prudente nunca a mas de veinte kilómetros. &lt;br /&gt;Mamá estaba aterrorizada y me gritaba "te crees que esto es el turismo carretera, vas hecha una loca " pero yo firme, los autos nos pasaban como poste. Gracias Dios que estabas ahí para cuidarnos y para taparle los oídos de mamá, así no escuchaba las cosas que los automovilistas me gritaban que eran todas referidas a ella.&lt;br /&gt;Ah, y el nene que vivía en la cuadra que siempre quería que le diera una vuelta. Un día le dije al pibito "Si querés subí, te doy una vuelta y lo meto en el garage". El chico iba agarrado con uñas y dientes del tablero cuando me preguntó si yo no tenia miedo de manejar así, entonces le expliqué que no, que tenía una ángel que me protege. Y mientras le iba explicando todo esto me lleve el portón del garage por delante. Me miró pálido y acotó: "Parece que el ángel se le bajó en la esquina, parece"&lt;br /&gt;Sabes que soy una mina de fe, a lo mejor seré un poco incrédula pero creo en vos y hago la religión muy a mi manera, digamos que soy un rejunte. Si tengo ganas voy a la iglesia y hablo con el cura, con los santos, bueno que te voy a contar a vos lo que hago si te tengo agarrado de la barba y no te dejo ir. Decime, che, ¿esta mal no cumplir las reglas? mi hermano va a la Hebraica y todo eso y yo no me hago cargo de nada, no me sale, soy moishe y ya lo se, pero no me acuerdo de las fechas, nunca le rezo a Mahoma y para navidad nos vamos a dormir temprano. &lt;br /&gt;Y ya que te tengo a mano agradecerle a Aguios Fanurios porque también lo tengo loco. Marikena Monti, le dió el dato de este santo griego a mi amigo, y él me lo pasó a mi. Te lo recomiendo porque es muy milagroso, viste.  Resulta que como es el de las cosas perdidas estoy encantada. El otro día no encontrábamos el queso para rallar y me volví loca revolviendo toda la cocina, hasta que me acorde del Fanurios y me llevó derechito al ropero ¡en el cajón de los corpiños encontré el queso!. Qué memoria la mía, así que avísale a la gente que si no les cumple el milagro, es porque no tiene mas horas extras,  lo tengo de tiempo completo en casa......."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos films: &lt;br /&gt;"Los Vampiros los Prefieren Gorditos"&lt;br /&gt;y "Ué Paesano"&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-6460794450523451898?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/6460794450523451898/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/brindo-por-vos.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6460794450523451898'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6460794450523451898'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/brindo-por-vos.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: una carta a Dios -capítulo 30-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO9NOSoVGI/AAAAAAAACUI/Wl6jSiPi7vY/s72-c/U%C3%A9+paesano.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3850740398761192128</id><published>2009-12-29T07:53:00.000-03:00</published><updated>2010-05-11T17:28:50.065-03:00</updated><title type='text'>UNA ESTRELLA Y UN SALAME -capítulo 29-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m9jsSt1gI/AAAAAAAABjk/IXX-hkhKHb0/s1600/100_0689.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m9jsSt1gI/AAAAAAAABjk/IXX-hkhKHb0/s400/100_0689.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470111643300910594" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Szo56N1zfII/AAAAAAAAAkk/IAHgKx_QW48/s1600-h/rosa+2.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Szo56N1zfII/AAAAAAAAAkk/IAHgKx_QW48/s320/rosa+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420708773804342402" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Llegamos a la ciudad de Mercedes y entramos a un galpón, la Láinez preguntó “¿tienen muchos empleados acá para una cochera tan grande? “&lt;br /&gt;-No Láinez, esta no es la cochera, es el canal.&lt;br /&gt;A partir de allí ella lo denominó “la canaleta”.&lt;br /&gt;Sorprendentemente no habían construido aún un estudio con todas las letras, pero contaban con varios camarines espectaculares. Nadie vino a recibirnos, tampoco fueron a despedirnos, lo que se dice andábamos de incógnita por no creernos ignorados. &lt;br /&gt;Todo sketch necesita equipo de risas, así que deambulamos por algunos cuchitriles que eran “las oficinas” pidiendo a los empleados que se acercaran a reírse cuando grabáramos. Nadie quería, pero ella insistía en darme cartel diciendo que como laburaba de locutor en canal 13, podía hacer pedidos de sangre a los que necesitaran. La oferta no era tentadora porque parecía un vampiro, aunque tres aceptaron de mala gana a sentarse en el fondo y “reír”. En total había dos cámaras,  un camarógrafo y el director que grababa, porque dirigir no nos dejábamos con cualquiera. &lt;br /&gt;Armé los decorados con un  cortinado negro y cachivaches que andaban por ahí.&lt;br /&gt;Ellos no entendían por que nos divertíamos tanto, pero es que salir de los ensayos del living de la Láinez a grabar era un gran paso para nosotros, bueno especialmente para mí que no soy actor.&lt;br /&gt;Ahí me di cuenta de que estudiar letra no es moco de pavo, la mitad me la olvidaba y la otra mitad me equivocaba&lt;br /&gt;-¡Che, para que me maté escribiendo las cartulinas si estas diciendo todo como el culo!&lt;br /&gt;A cada rato nos tentábamos y ella gritaba “corten, corten” y nos entrábamos a cagar de la risa  especialmente en un momento que agrego “a la final con tanto corte, esto mas que un programa parece una camilla de cirugía”.&lt;br /&gt;Cada tanto el francés aparecía para ver si terminábamos,  pero nosotros le dábamos duro y parejo a la súper producción. Al anochecer dimos por concluída la tarea y empezamos a guardar pelucas, zapatos, y vestuario.&lt;br /&gt;Subimos al auto y nos llevo a recorrer la ciudad, bueno fueron dos vueltas a la manzana y bajó en un almacén de ramos generales del que salió con un salame agarrado del piolín.&lt;br /&gt;-Nelly, esto es paga vos pog tu gentileza en mogestarte gasta aca.&lt;br /&gt;Cuando llegamos a Buenos Aires, la Láinez me dijo:&lt;br /&gt;- Como esto es una cooperativa, yo soy una estrella y el cachet es un salamín, quería preguntarte si el cuarto de tu parte lo querés con piolín o si vas a buscar un poco de pan, lo  compartimos con Hugo y le damos con todo ahora.&lt;br /&gt;Demás está decir que el cachet desapareció en menos de media hora, pero ese video que un día nos alcanzara el franchute en una cinta vieja y rayada es uno de los recuerdos mas queridos de mi vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-foto- Doña Rosa de Neustad, original de la grabación-&lt;br /&gt;       -Vestido confeccionado por ella para la ocasión-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3850740398761192128?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3850740398761192128/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/llegamos-la-ciudad-y-entramos-un-galpon.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3850740398761192128'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3850740398761192128'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/llegamos-la-ciudad-y-entramos-un-galpon.html' title='UNA ESTRELLA Y UN SALAME -capítulo 29-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m9jsSt1gI/AAAAAAAABjk/IXX-hkhKHb0/s72-c/100_0689.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4915453278946040569</id><published>2009-12-21T13:36:00.000-03:00</published><updated>2010-02-24T00:53:37.318-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SiT00UG-I/AAAAAAAAA30/PN4jlTO4I3E/s1600-h/escanear0020.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 297px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SiT00UG-I/AAAAAAAAA30/PN4jlTO4I3E/s400/escanear0020.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441652711249681378" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SguO81hzI/AAAAAAAAA3s/B0E4xqaY8MI/s1600-h/escanear0021.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 287px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SguO81hzI/AAAAAAAAA3s/B0E4xqaY8MI/s400/escanear0021.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441650965918091058" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RoM_hs4I/AAAAAAAAAsU/OaETDJPwMVc/s1600-h/amalia+paz.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 72px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10RoM_hs4I/AAAAAAAAAsU/OaETDJPwMVc/s400/amalia+paz.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430516108058801026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos -Con Guillermo Brédeston y Nora Cárpena&lt;br /&gt;      -Elenco "Amalia Paz"&lt;br /&gt;      -Escena film "Pocholo, Pichuca y yo"&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4915453278946040569?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4915453278946040569/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-7.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4915453278946040569'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4915453278946040569'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-7.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SiT00UG-I/AAAAAAAAA30/PN4jlTO4I3E/s72-c/escanear0020.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8972668552124275467</id><published>2009-12-21T12:21:00.001-03:00</published><updated>2010-02-24T01:01:16.740-03:00</updated><title type='text'>JUGAR O NO JUGAR -capítulo 28-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sj5-ItkdI/AAAAAAAAA4E/ZQhjj4wYf3Q/s1600-h/escanear0009.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 255px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sj5-ItkdI/AAAAAAAAA4E/ZQhjj4wYf3Q/s400/escanear0009.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441654466097811922" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sjh8wij7I/AAAAAAAAA38/18QfJkzFr-w/s1600-h/escanear0024.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 293px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sjh8wij7I/AAAAAAAAA38/18QfJkzFr-w/s400/escanear0024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441654053411131314" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;El 11 de enero de 1992, festejamos su cumpleaños número setenta y dos, y el 27 de marzo hizo lo que sería su último retorno a la televisión en el programa de Antonio Gasalla. Volvía a los picos de popularidad como había tenido con la Isolina en La Tuerca, sin embargo el disfrute no era el mismo, habían pasado muchas cosas en su vida y la tristeza avanzaba poco a poco.&lt;br /&gt;La chispa seguía vigente a fuerza de puro oficio, pero la inseguridad  en la que vivió los últimos años no la dejaban soltarse en el set. Tenía miedo de que Gasalla creyera que ella competía con él y la sacara del programa. La verdad es que el astro cómico tenía un especial cariño por ella y una gran admiración por su trayectoria y le daba absoluta libertad para que hiciera su presentación. La adornaba con vestidos carísimos, pelucas, bijouterie de muy buena calidad. Le regalaba muchas de esas cosas y la hacia trasladar en remises al estudio de Martínez. Por entonces cobraba cinco mil pesos  por cuatro bloques de artística mensuales. Pensando en el futuro no disfrutaba el presente, creo que ya estaba cansada de trabajar para poder vivir. Una vida sumamente austera y llena de difucultades y altibajos económicos. Tampoco se  divertía como antes, como cuando estando sin trabajo hicimos ese piloto para televisión.                                              &lt;br /&gt;Un francés, con nombre francés y tonada francesa, ex gerente del canal 13 y muy amigo de ella, se acababa de comprar el canal de cable de Mercedes, provincia de Buenos Aires. Entonces viendo que la Láinez estaba bastante desocupada porque no la llamaban de ningún lado le propuso grabar un piloto en su nuevo canal y ver la posibilidad de darle un rebusque.&lt;br /&gt;Ella no estaba acostumbrada a los monólogos, por lo que me propuso hacerle de partener. La idea era armar algo como lo que en su momento hicieron Niní Marshall con Juan Carlos Thorry en la radio.&lt;br /&gt;En realidad era a lo que jugábamos  los domingos por la tarde mientras hacíamos la indigestión. Inmediatamente empezamos a tirar ideas y ella a escribir un guión detrás de hojas de libretos viejos con una letra gigantesca.&lt;br /&gt;Por entonces hacía furor un programa español que se llamaba "El Perro Verde", y nosotros pretendimos hacer la imitación con otro que se llamaría "El Búfalo Negro", yo sería el émulo de Jesús Quinteros y ella un travesti invitado al programa. Demás está decir que  después había que explicar que era un travesti porque si bien hablaba parecido, parecer, lo que se dice parecer no se parecía en nada. También creó a Doña Rosa de Neustad, la gallega Josefa de Díaz Imposible, y Rossina, la mujer del bombero desesperada para que el marido le apague el fuego interior. &lt;br /&gt;El francés quedó en pasarnos a buscar una mañana para ir a Mercedes y grabar, pero el tipo pensó que íbamos nosotros dos solos y no tres valijas con ropa que no entraban en el baúl: no recordaba que había contratado a una profesional y un obsesivo. Bueno eso de contratar es un decir porque de plata ni se habló.&lt;br /&gt;Nelly estaba muerta de risa viéndole la cara de preocupación, porque no sabía donde iba a meter en el auto tantas cosas:&lt;br /&gt;- Láinez, yo te dije que hicieramos solo un piloto, ¿es necesario llevar todo esto?.&lt;br /&gt;- Si que es necesario. Esto es para el piloto, ¡ahora cuando se largue la tormenta mandanos la mudanza!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos -fílmicos-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8972668552124275467?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8972668552124275467/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/un-espacio-para-tu-mensaje.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8972668552124275467'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8972668552124275467'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/un-espacio-para-tu-mensaje.html' title='JUGAR O NO JUGAR -capítulo 28-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sj5-ItkdI/AAAAAAAAA4E/ZQhjj4wYf3Q/s72-c/escanear0009.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4210674565653800593</id><published>2009-12-17T02:52:00.001-03:00</published><updated>2010-04-21T17:14:34.576-03:00</updated><title type='text'>ALBUM REGISTRO CIVIL  17-05-1993</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89cN0S7QSI/AAAAAAAABYE/DYMUIdoMsw0/s1600/escanear0001.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 388px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89cN0S7QSI/AAAAAAAABYE/DYMUIdoMsw0/s400/escanear0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462686265469780258" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SpbKD3L4I/AAAAAAAAA40/9T8On33V6cc/s1600-h/escanear0005.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SpbKD3L4I/AAAAAAAAA40/9T8On33V6cc/s400/escanear0005.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441660533792518018" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SoEcbdevI/AAAAAAAAA4s/gS4UY_FGAz8/s1600-h/escanear0006.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 279px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SoEcbdevI/AAAAAAAAA4s/gS4UY_FGAz8/s400/escanear0006.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441659044074715890" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Smo7Qha8I/AAAAAAAAA4k/lnqqT4AyZVo/s1600-h/escanear0004.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 277px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Smo7Qha8I/AAAAAAAAA4k/lnqqT4AyZVo/s400/escanear0004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441657471802371010" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SmYDzbflI/AAAAAAAAA4c/-C8V1QxjxWI/s1600-h/escanear0003.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 278px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SmYDzbflI/AAAAAAAAA4c/-C8V1QxjxWI/s400/escanear0003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441657182038490706" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Slj6W0AVI/AAAAAAAAA4U/o5oAbVXSWaU/s1600-h/escanear0002.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 285px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Slj6W0AVI/AAAAAAAAA4U/o5oAbVXSWaU/s400/escanear0002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441656286149345618" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SlAu2kjlI/AAAAAAAAA4M/_LgPyX9dLuc/s1600-h/escanear0001.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SlAu2kjlI/AAAAAAAAA4M/_LgPyX9dLuc/s400/escanear0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441655681765903954" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto: (inferior) Con su hermano Fito y su cuñada&lt;br /&gt;      Hugo y Nelly&lt;br /&gt;      Testigo Omar Sirna&lt;br /&gt;      Testigo Ricardo García Pico&lt;br /&gt;      Postal navideña &lt;br /&gt;      &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4210674565653800593?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4210674565653800593/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-6.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4210674565653800593'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4210674565653800593'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-6.html' title='ALBUM REGISTRO CIVIL  17-05-1993'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89cN0S7QSI/AAAAAAAABYE/DYMUIdoMsw0/s72-c/escanear0001.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3131607054055807704</id><published>2009-12-17T02:33:00.000-03:00</published><updated>2010-05-11T17:37:17.881-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": Antonio Gasalla -capítulo 27-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m_nJfLhCI/AAAAAAAABjs/YYsKyJwk64w/s1600/100_0733.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 317px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m_nJfLhCI/AAAAAAAABjs/YYsKyJwk64w/s400/100_0733.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470113901700678690" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SynF01NbvII/AAAAAAAAAgU/2kHgSS_CTuw/s1600-h/escanear0013.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 148px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SynF01NbvII/AAAAAAAAAgU/2kHgSS_CTuw/s320/escanear0013.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416077538317024386" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; “………Con [[Gasalla]] jugábamos siempre con el doble sentido, pero nunca fuimos groseros y eso desde el primer día que nos conocimos. El primer día fue cuando me llamó para hacerme un reportaje en su programa. Yo hacía mucho que no tenía una nota porque la gente y los productores se habían olvidando de mi y como nunca me gustaron los escándalos y estoy siempre con el mismo marido no les llama la atención lo que hago.&lt;br /&gt;No se por qué yo tenía en la mano una argolla, de esas de las cortinas para baño. Y dale que dale con la argolla  hasta que se me ocurrió decir que era un recuerdo de familia, que era “la argolla de mi abuela”. Yo creo que Antonio que esperaba encontrarse con una mina más o menos cuerda, habrá pensado “esta vieja esta más loca que todos nosotros” y me contrató. &lt;br /&gt;Yo le dije que libretos no estudiaba –no los estudié nunca no voy a empezar a esta altura – y me dio libertad para hablar de lo que quisiera. Un día en la grabación del programa no sabía que inventar y el me dijo "bueno entonces contá que hiciste anoche”&lt;br /&gt;-Ah si, anoche me quemé el culo cuando estaba sentada en el bidet.&lt;br /&gt;Lo dije sin pensar siquiera, y con ese tema jugamos un largo rato.&lt;br /&gt;Al otro día que mandaron el programa al aire, como siempre me fui a hacer las compras por mi barrio y me paró un señor muy compuesto y bien vestido. El tipo mas que correcto y muy amablemente dijo:&lt;br /&gt;-Yo soy un gran admirador suyo,Nelly, si no le molesta me sentiría gustoso en  acompañarla a cruzar la calle.&lt;br /&gt;-Gracias, que caballero, ya no quedan personas como usted.&lt;br /&gt;-Y dígame señora ¿Cómo anda usted del culo?."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto -diario La Razón-&lt;br /&gt;-Bijouterie de sus personajes (Gentileza Adriana Rotstein)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3131607054055807704?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3131607054055807704/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/con-gasalla-jugabamos-siempre-con-el.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3131607054055807704'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3131607054055807704'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/con-gasalla-jugabamos-siempre-con-el.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: Antonio Gasalla -capítulo 27-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S-m_nJfLhCI/AAAAAAAABjs/YYsKyJwk64w/s72-c/100_0733.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8699109489267986825</id><published>2009-12-09T18:08:00.001-03:00</published><updated>2010-02-24T01:47:37.778-03:00</updated><title type='text'>ALBUM PERSONAL -fotos-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SvR4y3S0I/AAAAAAAAA5M/gy8xE69Gw1k/s1600-h/escanear0012.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 370px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SvR4y3S0I/AAAAAAAAA5M/gy8xE69Gw1k/s400/escanear0012.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441666971608763202" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SuVH2CyxI/AAAAAAAAA5E/ocbT7s8x720/s1600-h/escanear0014.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 251px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SuVH2CyxI/AAAAAAAAA5E/ocbT7s8x720/s400/escanear0014.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441665927676611346" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Srtx74iUI/AAAAAAAAA48/D5IWJR0zp9U/s1600-h/escanear0011.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 276px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Srtx74iUI/AAAAAAAAA48/D5IWJR0zp9U/s400/escanear0011.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441663052757371202" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8699109489267986825?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8699109489267986825/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/para-dejar-testimonio-de-tu-paso-por.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8699109489267986825'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8699109489267986825'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/para-dejar-testimonio-de-tu-paso-por.html' title='ALBUM PERSONAL -fotos-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SvR4y3S0I/AAAAAAAAA5M/gy8xE69Gw1k/s72-c/escanear0012.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-5894528545349269406</id><published>2009-12-09T17:44:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:17:27.214-03:00</updated><title type='text'>TESTIGO EN PELIGRO -capítulo 26-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SyARd5474OI/AAAAAAAAAbM/uEPEGwt0gKI/s1600-h/escanear0004.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SyARd5474OI/AAAAAAAAAbM/uEPEGwt0gKI/s320/escanear0004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413345957552840930" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En un gran esfuerzo de producción tomamos un taxi y llegamos cinco minutos antes de lo previsto. Como correspondía, ella debía casarse lejos del glamour y eso era el Registro Civil de Constitución, tan cerca de la “cortada de los soretes” donde paseaba a la Lily todos los días.&lt;br /&gt;Omar y yo, fuimos los testigos, en total seriamos diez personas incluida la jueza de paz. La jueza, otro lindo personaje, les hablaba como si fuesen primerizos en esto de convivir hasta que la Láinez no pudo con su genio y largó un "no se caliente jueza, que llevamos como veinticinco años de práctica". Parecía un ensayo, y era pura improvisación.&lt;br /&gt;La sala se había convertido en la sucursal de "La Tuerca", aquello de solemne no tenía nada. Era una mezcla de emoción con tentación de risa. Cuando la jueza los declaró marido y mujer Nelly lo miró a Hugo y le dijo por lo bajo "Ahora haceme upa a ver si podés". Mientras tirabamos el arroz acotaba "¡Sabés todos los guisos que podríamos hacer con eso?".&lt;br /&gt;Gasalla le había prometido el servicio de lunch, pero debimos esperarlo ya que los de la confitería se volvieron con todo al encontrarse con que en la dirección había una casa de remates judiciales. No  se equivocaban, ahí era la fiesta en el local de los Palacios “cedido en consignación”. Los invitados seriamos más o menos como los dedos de dos manos y un pie. La Láinez insistía en que más que un casorio parecía una reunión de consorcio, por la concurrencia reducida. Pese a que era  la primera vez que protagonizaba no había cámaras ni fotógrafos, salvo los flashes caseros. La única exposición pública que aceptaba de buen grado era la de su trabajo; su vida privada estaba reservada a los amigos. Por eso no quiso promocionar su casamiento ni hacer un circo mediático de su historia. Lo extraño es que ella pensaba que hacía el personaje, cuando el personaje era ella misma: Nélida Rostein, Nelly Láinez o ahora la señora de Morales.                        &lt;br /&gt;A las 13 comenzó todo y a las 14,30 los novios ya estaban en su casa, durmiendo la siesta.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-5894528545349269406?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/5894528545349269406/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/testigo-en-peligro.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5894528545349269406'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5894528545349269406'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/testigo-en-peligro.html' title='TESTIGO EN PELIGRO -capítulo 26-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SyARd5474OI/AAAAAAAAAbM/uEPEGwt0gKI/s72-c/escanear0004.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8575751845971636529</id><published>2009-12-02T22:54:00.000-03:00</published><updated>2010-02-24T01:49:39.455-03:00</updated><title type='text'>FOTOS CON ANTONIO GASALLA</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SX7elLDSI/AAAAAAAAA28/0r2VJq45fAQ/s1600-h/escanear0029.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SX7elLDSI/AAAAAAAAA28/0r2VJq45fAQ/s400/escanear0029.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441641297847455010" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SXpY7ZonI/AAAAAAAAA20/55PoHOEtK8Y/s1600-h/nellypalacio.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 71px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SXpY7ZonI/AAAAAAAAA20/55PoHOEtK8Y/s400/nellypalacio.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441640987092427378" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SXjczttaI/AAAAAAAAA2s/VSdwBpuAWlE/s1600-h/nelly+lainez-gasalla+-palacio+de+la+risa.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 96px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SXjczttaI/AAAAAAAAA2s/VSdwBpuAWlE/s400/nelly+lainez-gasalla+-palacio+de+la+risa.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441640885054715298" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10SmFhk09I/AAAAAAAAAss/UZwBOWk-Exc/s1600-h/nellyantonio.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 98px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10SmFhk09I/AAAAAAAAAss/UZwBOWk-Exc/s400/nellyantonio.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430517171206018002" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-fotos Nelly con Antonio Gasalla -&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8575751845971636529?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8575751845971636529/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-4.html#comment-form' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8575751845971636529'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8575751845971636529'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/libro-de-firmas-pagina-4.html' title='FOTOS CON ANTONIO GASALLA'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SX7elLDSI/AAAAAAAAA28/0r2VJq45fAQ/s72-c/escanear0029.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-126602413137712249</id><published>2009-12-02T22:31:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:17:06.526-03:00</updated><title type='text'>SE VIENE EL CASORIO -capítulo 25-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxcZ3HHYwhI/AAAAAAAAAXk/Df5Bu7ulr4I/s1600-h/escanear0001.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 226px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxcZ3HHYwhI/AAAAAAAAAXk/Df5Bu7ulr4I/s320/escanear0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410821911902470674" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;   &lt;br /&gt;En 1993, la pareja cumplió 25 años de convivencia. Un domingo después del almuerzo les dije que era necesario que se casaran, que dejaran de vivir en concubinato y andar demostrando siempre en el juzgado que eran un matrimonio.&lt;br /&gt;A la Láinez la idea le parecía descabellada e innecesaria y además decía que toda la gente que se casaba después de haber vivido muchos años juntos se terminaba separando. Mientras tanto Hugo decía “y… si ustedes quieren nos casamos” a lo que ella retrucaba “che, como si ellos quieren, al fin y al cabo la que pone la firma soy yo, ¡de que estamos hablando de un casamiento o una fiesta negra!”. Una de sus preocupaciones era sus relaciones con la prensa, porque pese a su desfachatez y su histrionismo Nelly era una mujer tímida, reservada, pudorosa. Finalmente llegamos a la conclusión que todo se hiciese en secreto y al único que le contaría sería a Gasalla. Pese a que era sumamente payasa, el circo mediático le molestaba mucho.&lt;br /&gt;El lunes nos fuimos con Hugo al registro civil de la Calle Sarandí y la autopista. Pedimos fecha y al mes fue el acontecimiento.&lt;br /&gt;El vestuarista de Gasalla le había conseguido vestido, tapado y joyas falsas. Ella solo tuvo que poner la peluca y al novio.&lt;br /&gt;Recuerdo que esa  fría mañana de mayo estábamos en el departamento de la calle Santiago del Estero los testigos de la boda:Omar Sirna y yo. La novia pretendía  ir  muy sencilla pero  le insistia  “vos sos una estrella, no podes andar como siempre”. De mala gana se dejo peinar la peluca por Omar. Como ella tenia dificultad en la vista me ofrecí a pintarla, accedió con la condición de que no la dejara "como una puerta". Hugo no encontraba las medias nuevas y ella buscaba desesperadamente los documentos. Como siempre nos encomendamos a Aguios Fanurios y al rato encontramos los documentos y las medias en la alacena.&lt;br /&gt;Los cuatro estabamos renerviosos y la Lily nos seguía para todos lados porque no sabía que pasaba, la Láinez le decía "ya no vas a ser una bastarda, te vamos a adoptar con papeles y todo".&lt;br /&gt;Faltaba el arroz para la salida del civil asi que me fuí al mercado de Constitución pero ella acotaba "lastima que no nos avivamos que si no tiraban arroz con pollo y se iban todos comidos, nos ahorrábamos el copetin".&lt;br /&gt;Por suerte encontré un puesto de flores, ya que la novia no tenía bouquet y compré lo que encontré: claveles rojos, cero glamour.&lt;br /&gt;Medio a los apurones le armé un ramo de urgencia. Cuando lo vió dijo "que hermoso te salió nene, parece de cochería".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto Registro Civil&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-126602413137712249?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/126602413137712249/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/se-viene-el-casorio-en-1993-la-pareja.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/126602413137712249'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/126602413137712249'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/se-viene-el-casorio-en-1993-la-pareja.html' title='SE VIENE EL CASORIO -capítulo 25-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxcZ3HHYwhI/AAAAAAAAAXk/Df5Bu7ulr4I/s72-c/escanear0001.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4735598090772078390</id><published>2009-12-02T22:17:00.000-03:00</published><updated>2010-04-05T01:26:26.020-03:00</updated><title type='text'>UNA MUJER EN CINTA -capítulo 24-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S7lmRrI9OOI/AAAAAAAABMU/87rRlCVf32s/s1600/nelly+lainez-+gran+valor.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 381px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S7lmRrI9OOI/AAAAAAAABMU/87rRlCVf32s/s400/nelly+lainez-+gran+valor.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456504877360167138" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxcUPRa558I/AAAAAAAAAXc/-yZaMG6bJGM/s1600-h/nelly+lainez-+gran+valor+en+la+facultad+de+medicina.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxcUPRa558I/AAAAAAAAAXc/-yZaMG6bJGM/s320/nelly+lainez-+gran+valor+en+la+facultad+de+medicina.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410815729915783106" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estas son las películas en las que participó: &lt;br /&gt;Fascinación, dirigida por Carlos Schliepper en el año 1949.&lt;br /&gt;Cinco grandes y una chica, en 1950 su primer film con los Cinco Grandes del Buen Humor, dirigidos por Augusto Cesar Vatterone. Del mismo año y con el mismo grupo, es Cinco Locos en la Pista.&lt;br /&gt;Al año siguiente Enrique Cahen Salaberry dirige Cuidado con las mujeres, donde acompaña al rubro Alberto Closas- Analía Gadé.&lt;br /&gt;De 1951 son también: La vida color de rosa, con [[Virginia Luque]] y [[Fidel Pintos]], dirección León Klimovsky; Pocholo, Pichuca y yo; Especialista en señoras (con Juan Carlos Thorry).&lt;br /&gt;Vigilantes y Ladrones fue rodada en el ´52 con los Cinco Grandes y en 1953: Suegra Ultimo Modelo (J.C.Thorry), Ué…paisano (Fidel Pintos) y la Mejor del Colegio, con Lolita Torres y dirección de Julio Saraceni.&lt;br /&gt;La Mujer Desnuda, en 1955, con Tilda Thamar y Alberto de Mendoza, dirección: Ernesto Arancibia. Del mismo año es Canario Rojo.&lt;br /&gt;Con Lolita Torres, Osvaldo Miranda y la dirección de Leo Fleider  filma al año siguiente Amor a Primera Vista y con José Marrone, Cristóbal Colon en la facultad de medicina (1962).&lt;br /&gt;Barcos de papel, en 1963.&lt;br /&gt;Con Carlos Balá: Canuto Cañete y los 40 ladrones  (1964)&lt;br /&gt;Junto al astro juvenil Leo Dan, Santiago Querido!. Sobre esta película cuenta que estuvo en Santiago del Estero casi un mes esperando filmar, pero como se demoraba su participación ella aprovechaba para comer al lado de la pileta del hotel. Finalmente regresaron a Buenos Aires y cuando la madre la fue a buscar al aeropuerto no la reconoció y le dijo “¡Cuando te vi creí que eras la Nelly Beltrán y le iba a preguntar si venían juntas!”&lt;br /&gt;En 1967 filma Cuando los hombres hablan de mujeres.&lt;br /&gt;En 1968 el clásico Villa Cariño está que arde y El Bulin, al año siguiente.&lt;br /&gt;Acompaña al dúo [[Porcel-Olmedo]] en Los vampiros los prefieren gorditos (1974) y un año después al Soldado Chamamé en su debut cinematográfico con Los Chiflados dan el golpe.&lt;br /&gt;Con [[Sandro]]y [[Susana Giménez]] filma Tu me enloqueces, en 1976.&lt;br /&gt;La obertura, 1977.&lt;br /&gt;Gran Valor y Gran Valor en la facultad de medicina, en 1980, y 1981 -ambas  con [[Juan Carlos Calabró]].-&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foto film Gran Valor&lt;br /&gt;          Gran Valor en la Facultad de Medicina&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4735598090772078390?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4735598090772078390/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/una-mujer-en-cinta-estas-son-las.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4735598090772078390'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4735598090772078390'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/12/una-mujer-en-cinta-estas-son-las.html' title='UNA MUJER EN CINTA -capítulo 24-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S7lmRrI9OOI/AAAAAAAABMU/87rRlCVf32s/s72-c/nelly+lainez-+gran+valor.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-778806302672667045</id><published>2009-11-27T02:08:00.001-03:00</published><updated>2010-06-16T00:21:23.294-03:00</updated><title type='text'>IMAGENES  REVELADORAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBhCHx31msI/AAAAAAAAB_U/FAYYgnc37Y0/s1600/milena.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 90px; height: 129px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBhCHx31msI/AAAAAAAAB_U/FAYYgnc37Y0/s400/milena.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483205247737633474" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBhA685Ix9I/AAAAAAAAB_M/FIikwEucq7g/s1600/adriana+rotstein.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBhA685Ix9I/AAAAAAAAB_M/FIikwEucq7g/s400/adriana+rotstein.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483203927845947346" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S8_lyd4SmWI/AAAAAAAABYk/wlzCz0KWNOo/s1600/escanear0002.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 254px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S8_lyd4SmWI/AAAAAAAABYk/wlzCz0KWNOo/s400/escanear0002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462837528200649058" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sw_552T3I/AAAAAAAAA5c/9m0jzGneqPE/s1600-h/escanear0030.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 290px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4Sw_552T3I/AAAAAAAAA5c/9m0jzGneqPE/s400/escanear0030.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441668861692104562" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SwwA_w7hI/AAAAAAAAA5U/8_LKyd5gTLM/s1600-h/escanear0037.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 162px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S4SwwA_w7hI/AAAAAAAAA5U/8_LKyd5gTLM/s400/escanear0037.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441668588718059026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10S3cbJaVI/AAAAAAAAAs0/wfY1o-6149Y/s1600-h/untitled.bmp"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 101px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S10S3cbJaVI/AAAAAAAAAs0/wfY1o-6149Y/s400/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430517469410847058" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;      &lt;br /&gt;      &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos:&lt;br /&gt;      - Adriana Rotstein (sobrina) y Milena Jacoby (sobrina nieta&lt;br /&gt;      - Fidel Pintos ( antiguo recorte que guardaba en un porta documentos , con una &lt;br /&gt;        marca de labial. Nelly sufrió mucho su pérdida. Fueron grandes&lt;br /&gt;                       confidentes )&lt;br /&gt;      - Con su madre Raquel&lt;br /&gt;      - Con su padre Jacobo&lt;br /&gt;      - Partes inconclusas de sus memorias&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-778806302672667045?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/778806302672667045/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas-pagina-3.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/778806302672667045'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/778806302672667045'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas-pagina-3.html' title='IMAGENES  REVELADORAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TBhCHx31msI/AAAAAAAAB_U/FAYYgnc37Y0/s72-c/milena.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-6112508383085441260</id><published>2009-11-27T01:53:00.000-03:00</published><updated>2010-01-17T20:02:49.797-03:00</updated><title type='text'>AL FINAL SE PELA -capítulo 23-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxLGB9cpdII/AAAAAAAAAV0/kH6yQyCmUws/s1600/vane.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxLGB9cpdII/AAAAAAAAAV0/kH6yQyCmUws/s320/vane.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409603839402275970" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un día Nelly me llama riéndose a carcajadas.&lt;br /&gt;El tema es que como cada tanto tenía problemas urinarios, el ginecólogo para evitar las infecciones le dió como unas bolitas que ella llamaba "óvulos", tal vez sea ese el nombre pero no me consta porque nunca tuve problemas en ese sentido.&lt;br /&gt;Bueno la cuestión es que se los tenía que poner a la noche precisamente "ahí",&lt;br /&gt;-Imaginate nene, estabamos con Hugo viendo como se ponían estas bolitas, justo nosotros y a esta edad. Ahí me di cuenta de lo que decía la Campoy una vez charlando sobre temas de la depilación, el cavado y eso porque estaba segura de que con la edad ya no sera necesario pasar por la cera porque quedaba calva. Ya me olvidé de lo que te estaba diciendo...ah si, al final lo hicimos y nos fuimos a dormir. Te aclaro que lo que hicimos fue poner los óvulos,che. Para que te voy a contar que como a los diez minutos me agarró un ataque de tos  que no podía parar. No se si sería que por andar con la cosa al aire, me agarré un enfriamiento. Pero lo peor es que despues de tanto trabajo, cada vez que tosía volaba una de esas pelotitas por entre las sabanas hasta que no quedó ninguna. Hugo las iba juntando mientras rezongaba porque no lo dejaba dormir, pero yo lo consolaba diciendole: ¡Si bien no vamos a ser padres, al menos lo intentamos!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto: Vanessa,la travesti triste&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-6112508383085441260?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/6112508383085441260/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/un-dia-nelly-me-llama-riendose-las.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6112508383085441260'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6112508383085441260'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/un-dia-nelly-me-llama-riendose-las.html' title='AL FINAL SE PELA -capítulo 23-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SxLGB9cpdII/AAAAAAAAAV0/kH6yQyCmUws/s72-c/vane.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8252917342951797366</id><published>2009-11-27T01:41:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:15:25.272-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": siempre se aprende -capítulo 22-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Sw9bG0f1DxI/AAAAAAAAAUk/lOASMio20p4/s1600/escanear0010.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 198px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Sw9bG0f1DxI/AAAAAAAAAUk/lOASMio20p4/s320/escanear0010.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408641850224742162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“…….. Una también va aprendiendo de la experiencia de los otros. Había una actriz muy conocida en su época - bueno la voy a nombrar porque total lo que voy a contar no es nada grave- se llama Yuki y éramos muy amigas. Resulta que el marido se había tomado la costumbre de traer todas las noches a un amigo para tomar un aperitivo. Pero como el tipo resulto ser muy pícaro no se iba a la hora de la cena, así que Yuki obligatoriamente lo invitaba a comer. Fue pasando el tiempo y mi amiga hartándose del invitado al que debía atender, exigida por su marido.&lt;br /&gt;Entonces ella que era una piola bárbara, una noche cambio su cara de culo por una atención especial al tipo, pero nada de bolilla a su marido.&lt;br /&gt;Apenas llegaba el hombre le sacaba el saco, le prendía un cigarrillo, le hacia masajitos en los hombros, le preparaba el vermucito como le gustaba. El marido era como un cero a la izquierda, es más cuando servía la cena la porción mas chica era para él, y le escatimaba todo: entrada, potre, vino. Con la excusa de que había un invitado se vestía especialmente para la ocasión y bastante provocativa. &lt;br /&gt;Conclusión: en una semana se solucionó el problema, sin una palabra, sin discutir, sin nada, pero el marido nunca mas lo trajo. Ahí aprendí que con  astucia e inteligencia podemos conseguir en una semana lo que en años de pelea lograríamos jamás…..”&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8252917342951797366?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8252917342951797366/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/siempre-se-aprende.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8252917342951797366'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8252917342951797366'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/siempre-se-aprende.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: siempre se aprende -capítulo 22-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Sw9bG0f1DxI/AAAAAAAAAUk/lOASMio20p4/s72-c/escanear0010.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-2678498002019747929</id><published>2009-11-19T00:24:00.000-03:00</published><updated>2010-03-06T12:49:58.272-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S5J5G9z7N_I/AAAAAAAAA90/1TAxAELL_nc/s1600-h/escanear0032.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 155px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S5J5G9z7N_I/AAAAAAAAA90/1TAxAELL_nc/s400/escanear0032.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445548060022880242" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En este aviso gráfico, se anunciaba el tercer año&lt;br /&gt;del programa radial CASINO DE LA ALEGRIA.&lt;br /&gt;Producido y dirigido por el famoso Oscar Sacco,&lt;br /&gt;se transmitía los jueves a las nueve de la noche&lt;br /&gt;por LR3 Radio Belgrano de Buenos Aires.&lt;br /&gt;El elenco lo encabezaba Nelly Láinez con su &lt;br /&gt;popular CONSULTORIO DE BERTA, acompañada por&lt;br /&gt;Héctor Rivera quien personificaba a un porteño llamado &lt;br /&gt;PAJARITO PEÑA Y Alberto Olmedo hacía de AMARANTO, &lt;br /&gt;un tipo bastante loco.&lt;br /&gt;Humor familiar, de cuando la gente se sentaba alrededor&lt;br /&gt;de la radio para escuchar su programa favorito.&lt;br /&gt;Una gracia tan limpia, que lo auspiciaba el mismísimo&lt;br /&gt;jabón de tocador MANUELITA.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-2678498002019747929?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/2678498002019747929/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas-pagina-2.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2678498002019747929'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2678498002019747929'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas-pagina-2.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S5J5G9z7N_I/AAAAAAAAA90/1TAxAELL_nc/s72-c/escanear0032.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4153111898873002489</id><published>2009-11-18T23:56:00.000-03:00</published><updated>2010-04-21T16:53:02.663-03:00</updated><title type='text'>LA REINA DEL MACHETE -capítulo 21-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89XTmIW6CI/AAAAAAAABX8/9xKrWdMermI/s1600/la+tuerca.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 93px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89XTmIW6CI/AAAAAAAABX8/9xKrWdMermI/s400/la+tuerca.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462680867188434978" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwS4NjRreOI/AAAAAAAAASE/aAeDnoyCJos/s1600/latuerca5bm6.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwS4NjRreOI/AAAAAAAAASE/aAeDnoyCJos/s320/latuerca5bm6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405647995698641122" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;                                  &lt;br /&gt;-Nelly, ¿vos empezaste haciendo humor?,&lt;br /&gt;-No,no, el que descubrió mi veta cómica fue Zelmar Gueñol, yo hacía papeles dramáticos, pero como en los ensayos era muy payasa y todos se tentaban el me propuso incorporarme a La Cruzada del Buen Humor, en la radio. La verdad que a mi me parecía ir a menos haciendo comedia, pero igual acepté por necesidad.&lt;br /&gt;-¿Y en tu carrera de actriz quienes influyeron?.&lt;br /&gt;-Ya te dije, uno fue Zelmar, después Armando Discépolo y también Narciso Ibáñez Menta.&lt;br /&gt;-Con quienes  te divertís trabajando.&lt;br /&gt;- Trabajando casi siempre lo paso bien, pero lo pasaba fenómeno con Fidel Pintos y con Osvaldo Pacheco.&lt;br /&gt;Mirá Pacheco era muy divertido, cuando hacíamos el Polibomber, en La Tuerca, no podíamos parar de reírnos. Y una vez estábamos en un teleteatro  de Migré que se llamaba “Mis Tres Amores” y ninguno de los dos sabía bien la letra.&lt;br /&gt;Entonces, en vez de estudiarla empezamos a hacer cartelitos con el texto que fuimos pegando detrás de los jarrones, de los sillones, por todos lados.&lt;br /&gt;Como no nos alcanzaba el decorado, seguimos en una pared de utilería.&lt;br /&gt;Como eramos unos piolas bárbaros nos quedámos traquilos y nos fuimos a tomar un café sin saber una palabra. Imaginate nostros tan campantes y nuestros compañeros repitiendo la letra como locos en los pasillos. Cuando se nos cantó volvimos y nuestra sorpresa era que se habían llevado la pared y nos pusimos como locos a gritar:” ¡Devuélvanos la pared! ¡Sin la pared no actuamos!”&lt;br /&gt;-¿Por que no estudias la letra?&lt;br /&gt;-Ahora no estudio por rebeldía y antes porque las letras eran espantosas y las tenía que salvar con mis “morcillas”.&lt;br /&gt;En La Tuerca, Maselli nos entregaba el libreto una hora antes de grabar, así que imaginate nadie sabía nada. Entonces en el sketch de "Los Gordos", que era en una sala de espera del dietista, guardabamos las páginas dentro de una revista. Pero siempre alguno se quedaba sin revista y se la quería sacar al compañero. Entonces yo disimulando le decía: "Yo se la daría encantada de la vida, pero nos quedamos todos mudos".&lt;br /&gt;Una vez me escribí toda una escena en la palma de las manos. Estaba todo bárbaro hasta que se cortó el aire acondicionado del estudio y empezamos a transpirar como locos.&lt;br /&gt;Conclusión la letra se me borró toda y me tuve que hacer la descompuesta para que me mandaran a mi casa de vuelta.&lt;br /&gt;Para muchos hacer reir es lo mas difícil y para mi estudiar una letra, porque la verdad es que yo soy mi propio libreto. Tanto que ni se lo que voy a decir y por eso me tiento, me sorprendo de lo que me sale.... asi que poné que yo soy mi propio libreto y mi claque.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos- La Tuerca -&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4153111898873002489?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4153111898873002489/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/todo-sirve-nelly-vos-empezaste-haciendo.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4153111898873002489'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4153111898873002489'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/todo-sirve-nelly-vos-empezaste-haciendo.html' title='LA REINA DEL MACHETE -capítulo 21-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S89XTmIW6CI/AAAAAAAABX8/9xKrWdMermI/s72-c/la+tuerca.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-7020856150909307041</id><published>2009-11-16T22:45:00.000-03:00</published><updated>2010-07-18T23:59:20.524-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO_LFovF-I/AAAAAAAACUQ/EB5ctYQ5YJ4/s1600/escanear0002.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 269px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO_LFovF-I/AAAAAAAACUQ/EB5ctYQ5YJ4/s400/escanear0002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495446167534639074" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;MIL GRACIAS POR&lt;br /&gt;TODOS&lt;br /&gt;LOS &lt;br /&gt;MENSAJES!!!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-7020856150909307041?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/7020856150909307041/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas.html#comment-form' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7020856150909307041'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7020856150909307041'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/libro-de-firmas.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/TEO_LFovF-I/AAAAAAAACUQ/EB5ctYQ5YJ4/s72-c/escanear0002.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-3842909458746994155</id><published>2009-11-12T14:01:00.001-03:00</published><updated>2010-11-21T18:03:18.968-03:00</updated><title type='text'>ELLA ES HISTORIA -capítulo20-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSwGgTtF9I/AAAAAAAAAR8/O36PdKr8CnY/s1600/caratulavd5.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405639078549723090" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSwGgTtF9I/AAAAAAAAAR8/O36PdKr8CnY/s320/caratulavd5.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 241px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSu1KUtZvI/AAAAAAAAAR0/Yp9ECh9mqvM/s1600/guido1mq0.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405637681078953714" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSu1KUtZvI/AAAAAAAAAR0/Yp9ECh9mqvM/s320/guido1mq0.png" style="cursor: hand; float: right; height: 160px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 110px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSuuKuE8hI/AAAAAAAAARs/7s-JSswDpUs/s1600/gorditokr5.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405637560926269970" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSuuKuE8hI/AAAAAAAAARs/7s-JSswDpUs/s320/gorditokr5.png" style="cursor: hand; float: right; height: 160px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 110px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSumbgAhxI/AAAAAAAAARk/prBAqOTxsYo/s1600/pepedlastrabw0.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405637427991709458" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSumbgAhxI/AAAAAAAAARk/prBAqOTxsYo/s320/pepedlastrabw0.png" style="cursor: hand; float: right; height: 160px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 110px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxXcIcn7_I/AAAAAAAAAPM/qTZJMqyRF78/s1600-h/gog%C3%B3+andreu.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403289793753247730" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxXcIcn7_I/AAAAAAAAAPM/qTZJMqyRF78/s320/gog%C3%B3+andreu.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 240px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 320px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxXHpxFfMI/AAAAAAAAAPE/Vj2yfYFpMJw/s1600-h/delformedinakw0.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403289441920187586" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxXHpxFfMI/AAAAAAAAAPE/Vj2yfYFpMJw/s320/delformedinakw0.png" style="cursor: hand; float: right; height: 100px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 69px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxWzHN7e6I/AAAAAAAAAO8/CIH_KdeFhCM/s1600-h/flacodi0.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403289089048542114" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxWzHN7e6I/AAAAAAAAAO8/CIH_KdeFhCM/s320/flacodi0.png" style="cursor: hand; float: right; height: 160px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 110px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxWbaOTWFI/AAAAAAAAAO0/eO9v7XZnfcU/s1600-h/joerigolijy1.png"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403288681833519186" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvxWbaOTWFI/AAAAAAAAAO0/eO9v7XZnfcU/s320/joerigolijy1.png" style="cursor: hand; float: right; height: 100px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 69px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En 1966 la televisión argentina, lanzó uno de sus grandes éxitos cómicos: “La Tuerca”. Con producción general de Héctor Maselli y guiones de Garaycochea, Basurto, Mesa, Peregrino y Viale.&lt;br /&gt;El elenco lo integraban: Vicente Rubino, Osvaldo Pacheco, Tono Andreu, Joe Rígoli, Rafael Carret, Guido Gorgati, Carlos Scazziota, Carmen Vallejo, Pepe Díaz Lastra, Mauricio Morris, Tino Pascali, Julio López, Osvaldo Canónico, Oscar Viale, Silvia Balán, Delfor Medina, Dorita Burgos , Marcos Zúcker y Nelly Láinez.&lt;br /&gt;Por su personaje de La Isolina,Nelly, gana su primer Martín Fierro como actriz cómica en el año 1973. Compartía el sketch con Gorgati, Vallejo y Zucker, a quien acosaba en su papel de novia virgen y desesperada con su famoso latiguillo “¿Que esta pasando, Abelardo? Nunca una ternura, una caricia, ¡una prueba de amor!” Sin embargo ese no había sido su primer acercamiento a los reconocidos galardones de APTRA, ya que en 1959 había sido ternada por su labor en radio El Mundo por” El Consultorio de Berta”.&lt;br /&gt;Exactamente veinte años después de haber ganado el premio, lo recibió nuevamente por su labor en “El Palacio de la Risa”, el programa líder de la comicidad de los años noventa, creado y producido por Antonio Gasalla.&lt;br /&gt;Esta vez ella no fue a retirar el premio, ya que como era su costumbre huía de las fiestas de la farándula. Otra vez la excusa fue su estado de salud. El capo cómico se lo entregó durante la grabación del programa que se hacía con público. Una de las pocas veces que pudo sentir el afecto de la multitud al ovacionarla, provocado este comentario: “Esto es lo que debe de pasar en el teatro. A mi nunca me habían aplaudido de pie”.&lt;br /&gt;La Láinez se debe haber olvidado de la vez que actuó con Blanquita Amaro y Las Mulatas de Fuego, en 1952,o cuando fue convocada por Gerardo Sofovich para participar en una revista en el teatro Astros. La encabezaban Nélida Roca y Susana Giménez. “Ya no sabía que hacer en los camarines, tejía como loca, comía como yegua, estaba engordando como una vaca. Una tiene que estar encerrada en el sótano tres horas para actuar cinco minutos. Eso no es vida, como que casi me muero ahí mismo porque del golpe de presión me tuvieron que sacar en ambulancia y nunca mas volví”,&lt;br /&gt;En realidad le tenía pánico al público en vivo, se deslucía, se abatataba. Su desfachatez estaba en creer que nadie la miraba por eso sus éxitos fueron en la radio y en los programas grabados.&lt;br /&gt;De su época de radio, participó entre otros ciclos en: “Monsieur Canesú “con Fidel Pintos.; “Nato Desiderio” con Mario Fortuna; “Amalia Paz, consultora del hogar y del corazón” y “Radioteatro Lux”. En televisión: “Los Sobrinos dan la Nota” musical con Violeta Rivas y Néstor Fabián -dirección orquestal de Oscar Cardozo Ocampo-. En el teleteatro Palmolive del Aire fue actriz de reparto en "Tu triste mentira de amor", junto a Nora Cárpena y Guillermo Brédeston, con libretos de Alberto Migré. Y “Mamá Linda” la primera telenovela en colores que se exportó, con el protagónico de Alicia Bruzzo, Osvaldo Brandi y Emilio Guevara, luego por problemas en su salud fue reemplazada por Hilda Viñas. Con la conducción de Antonio Carrizo participó en 1982 del ciclo "Juntos", con la inolvidable Niní Marshall. También fue llamada para el ciclo” Sábado de Todos” en ATC con producción de Roberto Fontana y en el que también estaban Tita Merello, Amelita Vargas, Juan Verdaguer, Alfredo Barbieri y Don Pelele. Fue convocada para” Las Mil y una de Sapag” con Mario Sapag, “Operación Ja, Ja”, "Hagamos el Humor" (el programa de Gabriela Acher), “Juana y sus hermanas “ (el ciclo de Juana Molina), "Los Manfredi”, “Matrimonios y algo mas”,” El teatro de Darío Víttori” y Las comedias de Brédeston. Recibía constantemente invitaciones para programas donde había rueda de cómicos pero no le gustaba contar cuentos, ni se reía con eso. Fugazmente actuó en el programa de Jorge Luz y pese a que eran amigos no tuvo la oportunidad de lucirse ya que había mucha competencia entre ambos: “Hay que hacer diez chistes y si la gente se ríe de uno eso es un éxito…yo creo que no estuve graciosa, porque solo podía hacer cinco chistes.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos - Pepe Díaz Lastra -Oscar Viale -Guido Gorgati &lt;br /&gt;Délfor Medina-Gogó Andreu-Joe Rígoli-Julio López.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-3842909458746994155?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/3842909458746994155/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/todo-es-historia-en-1966-la-television.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3842909458746994155'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/3842909458746994155'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/todo-es-historia-en-1966-la-television.html' title='ELLA ES HISTORIA -capítulo20-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwSwGgTtF9I/AAAAAAAAAR8/O36PdKr8CnY/s72-c/caratulavd5.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1511473870804817006</id><published>2009-11-08T02:03:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:13:40.293-03:00</updated><title type='text'>LA VIDA ES UN SKETCH -capítulo19-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZUaW96wII/AAAAAAAAANk/RdwQJP8DCbI/s1600-h/jo+de+di.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZUaW96wII/AAAAAAAAANk/RdwQJP8DCbI/s320/jo+de+di.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401597614896103554" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZTs7cQXpI/AAAAAAAAANc/53e8lfUiGvM/s1600-h/jose+y+yo.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZTs7cQXpI/AAAAAAAAANc/53e8lfUiGvM/s320/jose+y+yo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401596834413043346" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La Láinez, para mi es una mujer especial por muchos motivos. &lt;br /&gt;Tiene que ver con mi infancia, porque sus películas fueron sinónimo de domingo, ya que las proyectaban en el patio del colegio entre kermés y kermés.&lt;br /&gt;Tiene que ver con mi juventud, donde su adorable Isolina del programa de televisión La Tuerca, provocaba en mí ataques de risa.&lt;br /&gt;Tiene que ver con mi primera profesión que me permitió entrevistarla, disfrutarla y hasta trabajar juntos.&lt;br /&gt;Tiene que ver con mi pasión por los juegos, porque fue una compañera delirante, ya sea grabando reportajes truchos, pilotos de televisión que nunca se vieron, armando libretos que nuca recordaba.&lt;br /&gt;Tiene que ver con mis amores, ya que los adoptaba sin cuestionamientos.&lt;br /&gt;Tiene que ver con mi segunda profesión, de la que es madrina.&lt;br /&gt;Tiene que ver con su casamiento, del que fui testigo, agente de prensa, peluquero, maquillador, vestuarista, florista y proveedor de arroz para tirar a la salida del civil.&lt;br /&gt;Tiene que ver con el afecto y la ternura, la soledad y la terquedad y esos vestidos que se negaba a tirar.&lt;br /&gt;Su vida transcurría como en esas películas italianas, donde los sketch estaban a la vuelta de la esquina.&lt;br /&gt;Un día que  pasé a saludarla sin avisar, la portera me dijo que la esperara porque habían sacado a la perra a pasear.&lt;br /&gt;Al rato regresaron muy campantes tomados del brazo tironeados por la Lily, a quien lucían cual galgo ruso.&lt;br /&gt;Hugo tenia camiseta musculosa, pantalón marrón de vestir, medias azules, zapatillas sin cordones y sombrero tipo panamá.&lt;br /&gt;Nelly modelaba capelina blanca con un lazo rojo, zapatillas, vestido floreado y cartera de rafia.&lt;br /&gt;- Mirá Lili -gritó Nelly cuando me vió- contale al padrino que te llevamos a pasear a la cortada de los soretes.&lt;br /&gt;De mas esta decir que me empecé a cagar de la risa y les dije: “¿Pero de que están disfrazados?”.&lt;br /&gt;-De refugiados polacos – contestó ella-.&lt;br /&gt;Ese día los sorprendí con la compra de mi primer Fitito.&lt;br /&gt;Como no podía ser de otra manera, paseamos por Constitución como si viajáramos en un Mercedes.&lt;br /&gt;El error fue que se  sentó en el asiento de atrás, y al rato por el poco espacio, empezó a acalambrarse.&lt;br /&gt;Sacarla de ahí fue tarea digna de un rescate. Mientras que uno la empujaba por la espalda, otro le tiraba de las piernas.&lt;br /&gt;Ella gritaba: “¡Traigan un abrelatas!”&lt;br /&gt;El escándalo que armamos hizo que se asomaran todos por las ventanas, y cuanta mas gente aparecía, mas risa nos daba.&lt;br /&gt;De las risas pasamos a las puteadas y con las puteadas finalmente se cayó de culo en el cordón cuneta.&lt;br /&gt;Parece  mentira, pero las puteadas dan mas fuerza que la risa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-foto Nelly y yo jugando al reportaje-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1511473870804817006?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1511473870804817006/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/la-vida-es-un-sketch-la-lainez-para-mi.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1511473870804817006'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1511473870804817006'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/la-vida-es-un-sketch-la-lainez-para-mi.html' title='LA VIDA ES UN SKETCH -capítulo19-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZUaW96wII/AAAAAAAAANk/RdwQJP8DCbI/s72-c/jo+de+di.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-2090091315578743313</id><published>2009-11-08T01:51:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:13:20.635-03:00</updated><title type='text'>CORRE QUE TE ALCANZO -capítulo18-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZQlJx_maI/AAAAAAAAANU/g7ZbfokAlcE/s1600-h/latuerca2ax9.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZQlJx_maI/AAAAAAAAANU/g7ZbfokAlcE/s320/latuerca2ax9.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401593402288478626" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-¿Querés que te cuente la del terremoto de Caucete?&lt;br /&gt;-Esa nunca me la dijiste...&lt;br /&gt;-Me  había olvidado, el otro día la portera se estaba acordando.&lt;br /&gt;Bueno, sigo. Todo el mundo en el edificio estaba alteradísimo por el sismo y corrían por todos lados. Yo ni me había enterado porque no tengo arañas en el techo -los artefactos de luz, viste- así que lo más pancha andaba haciendo cosas cuando casi me tiran la puerta abajo. Era la portera con una cara que para que te cuento y unos ruidos que parecia el corral de Liniers- &lt;br /&gt;- ¡Que barullo, que esta pasando  que todos corren!.&lt;br /&gt;- Hay que evacuar el edificio.&lt;br /&gt;- ¿Por qué, un incendio?-pregunte despistada-.&lt;br /&gt;- No, ¡por el terremoto!&lt;br /&gt;- ¡Que barbaridad, y yo no estaba enterada de nada!,&lt;br /&gt;  con razón andan todos con cosas en la mano&lt;br /&gt;- Si, Nelly, salvá lo que tengas de valor.&lt;br /&gt;Al rato la calle parecía un pijama party, todos en camisón. Y la veo a mi vecina con un velador en la mano&lt;br /&gt;- Pero estás piantada , si acá no hace falta tener luz.&lt;br /&gt;- No –respondió preocupada- este era de mi mamá.&lt;br /&gt;“Que loca que esta la gente”- pensé en ese momento, justo cuando la vieja me preguntó:&lt;br /&gt;- ¿Y vos pudiste salvar algo de valor? ¿.documentos, dinero?&lt;br /&gt;- Y claro, lo mas importante son las cosas del laburo.¡Con esto, por mi que se venga la casa abajo!.&lt;br /&gt;En la mano tenía dos pelucas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-foto La Tuerca,con Pepe Díaz Lastra-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-2090091315578743313?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/2090091315578743313/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/corre-que-te-alcanzo-queres-que-te.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2090091315578743313'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2090091315578743313'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/11/corre-que-te-alcanzo-queres-que-te.html' title='CORRE QUE TE ALCANZO -capítulo18-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SvZQlJx_maI/AAAAAAAAANU/g7ZbfokAlcE/s72-c/latuerca2ax9.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1619194572841400881</id><published>2009-10-31T16:34:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T16:36:09.040-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1619194572841400881?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1619194572841400881/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/te-espero-el-8-de-noviembre.html#comment-form' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1619194572841400881'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1619194572841400881'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/te-espero-el-8-de-noviembre.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-9195373013819166102</id><published>2009-10-31T16:26:00.000-03:00</published><updated>2010-03-03T23:15:48.194-03:00</updated><title type='text'>UN DISEÑO PERRO -capítulo17-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S48XcVMjgpI/AAAAAAAAA8k/WP_2MGHWSKg/s1600-h/escanear0008.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S48XcVMjgpI/AAAAAAAAA8k/WP_2MGHWSKg/s400/escanear0008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444596250007798418" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La Láinez, trabajó muchísimo en  radio, cine y televisión. El teatro la estresaba demasiado, decía que había que estar encerrado en el sótano tres horas para aparecer diez minutos. La vez que aceptó la oferta de Sofovich para trabajar en una revista con Nélida Roca y Susana Giménez la  sacaron descompensada y en ambulancia.&lt;br /&gt;No obstante los productores insistían en contratarla.&lt;br /&gt;Una vez uno quería hablarle y se encontraron en la casa de ella. &lt;br /&gt;El tipo era un verdadero dandy: guantes, sombrero, pañuelo de seda al cuello.&lt;br /&gt;En cuanto sonó el portero eléctrico, el Micky no paró de ladrar y cuando lo vió casi se lo come crudo: parecía que el tipo no era de su tipo.&lt;br /&gt;Después de un buen rato, el hombre tomó su sombrero  de arriba de una silla y quedó espantado&lt;br /&gt;-¡Micky! ¿por qué le comiste el ala al sombrero del señor?&lt;br /&gt;Ofendida porque el perro no respondía se deshizo en disculpas y agregó:”Si me permite se lo arreglo, porque mi padre vendía sombreros en Congreso, éramos expertos en eso”&lt;br /&gt;Empuñó la tijera de sastre  y empezó a hacer desastre.&lt;br /&gt;Tijereteaba la parte buena del ala y emprolijaba las mordidas, dale que te dale.&lt;br /&gt;Cuando terminó y como si hubiese hecho un diseño, le dijo al pelado: “Venga, pase al espejo que se lo pruebo”.&lt;br /&gt;El tipo, mudo.&lt;br /&gt;-¿Y, que me dice, que le parece?&lt;br /&gt;- ¿Qué parezco? ¡parezco un torero!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto- Los diseñadores de Sombreros&lt;br /&gt;      posan para Figurín Temporada -&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-9195373013819166102?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/9195373013819166102/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/un-diseno-perro-la-lainez-trabajo.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/9195373013819166102'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/9195373013819166102'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/un-diseno-perro-la-lainez-trabajo.html' title='UN DISEÑO PERRO -capítulo17-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/S48XcVMjgpI/AAAAAAAAA8k/WP_2MGHWSKg/s72-c/escanear0008.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1933008572370240329</id><published>2009-10-31T15:50:00.000-03:00</published><updated>2010-02-23T11:34:51.522-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": Evita -capítulo 16-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuyPWjWHycI/AAAAAAAAAL8/zXlcpnWbBL8/s1600-h/L%C3%A1inez.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuyPWjWHycI/AAAAAAAAAL8/zXlcpnWbBL8/s320/L%C3%A1inez.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398847670918302146" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"....... La gente cree que mis recuerdos son de personajes importantes, y algunos de hecho lo son. Siempre le voy a estar agradecida a Evita por salvar mi trabajo en la radio. Me habían llamado para una suplencia de un mes y medio en un radioteatro y el día que regresó la titular del papel fui a despedirme de ella, que era cabeza de compañía. Evita dijo: -Y usted ¿por que se va a ir?  , no, usted se queda porque lo necesita, que Yankelevich le pague a las dos.&lt;br /&gt;Bueno en realidad dijo: “¡Que se vaya al carajo!”. Que cosa pasado el tiempo y las circunstancias históricas una no puede hacer putear a los mitos. Evita no hablaba casi con nadie, entraba y salia corriendo de la radio. Pero cuando tuve que mudarme&lt;br /&gt;y llevarme la línea de teléfono conmigo -toda una odisea para aquellos años- ella le pidió a su secretario que se encargara de todo.&lt;br /&gt;Cuando se metió de lleno a hacer política un compañero me recomendó para hacer bulto -porque de política nunca entendí nada-, asi que me pagaron cincuenta pesos para ir a gritar "¡VIva Perón!". La verdad que para mi era como hacer un bolo, ni sabía donde me habían llevado, pero por los tipos con pistolas entendía que había riesgo. El tema es que al otro día fui a trabajar a Radio El Mundo y me recriminaron que una actriz como yo no podía hacer lo que estaba haciendo. Pese a que dije que necesitaba el dinero no les importó. Uno hasta llegó a decirme que si seguía haciendo campaña "a mi madre le iba a quedar un solo hijo".&lt;br /&gt;Hablé con Eva y le expliqué lo que me había pasado y que estaba asustada pero que si bien me tenía que ir de su compáñia seguía en deuda con ella por darme trabajo y comprender mi situación. El día que Perón se presentó a las elecciones, lo arrinconé a mi hermano y le dije que como él sí podía votar lo hiciera por Perón porque yo tenía una deuda con su mujer. Bueno, la verdad que le dije "Votás por Perón o te rompo el alma". Y votó por Perón.&lt;br /&gt;Creo que ella era una gran persona, y a pesar de que quiso hacer cosas por los artistas no la dejaron. No podían comprender que sin ser una primera figura, hubiese conquistado a Perón, un tipo tan importante. Para mi nunca se lo perdonaron. Ser la primera dama no estaba bien visto para alguien del ambiente. Encima actriz y no de primera categoría eso daba a las malas lenguas letra para que la criticaran a sus espaldas. La traición es algo que no se puede perdonar y a ella la traicionaron los mismos muertos de hambre que colocó en la radio. Tenía dos grandes ingredientes para que los enemigos acecharan: belleza y éxito. Nunca se tienen tantos enemigos como cuando a uno le va bien. También  aparecen muchos amigos nuevos que no aportaban cuando estabas en las malas. &lt;br /&gt;Cuando me faltó el trabajo, nadie me llamaba. Cuando tuve que vender las pocas cosas que teníamos nadie vino a ver que necesitábamos. Por eso ahora que en la vejez estamos mejor  porque laburo, me compré un contestador. Encima me doy corte, porque si atiende uno directamente ya sos una rascada. Y de paso hablo con quien se me da la gana. Los otros dejan mensajes, pero como no los sé levantar, ¡que se vayan a cagar!....”&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1933008572370240329?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1933008572370240329/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/evita.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1933008572370240329'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1933008572370240329'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/evita.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: Evita -capítulo 16-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuyPWjWHycI/AAAAAAAAAL8/zXlcpnWbBL8/s72-c/L%C3%A1inez.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-635473315010238204</id><published>2009-10-25T17:52:00.000-03:00</published><updated>2010-05-03T16:20:43.713-03:00</updated><title type='text'>UNA SIMPLE COMPLEJIDAD -capítulo15-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUTNY6s3zI/AAAAAAAAAK8/EI3JIgJrcmU/s1600-h/Lainez+-Legrand.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUTNY6s3zI/AAAAAAAAAK8/EI3JIgJrcmU/s320/Lainez+-Legrand.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396740849221295922" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUSg_YlCoI/AAAAAAAAAK0/SqDir7IKgP8/s1600-h/Josefa+de+diaz.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUSg_YlCoI/AAAAAAAAAK0/SqDir7IKgP8/s320/Josefa+de+diaz.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396740086453045890" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuURokJVHaI/AAAAAAAAAKs/ZZl8nUQ5Jh4/s1600-h/La+josef.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuURokJVHaI/AAAAAAAAAKs/ZZl8nUQ5Jh4/s320/La+josef.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396739117068656034" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;         &lt;br /&gt;La Láinez, no tenía muchos amigos dentro del ambiente artístico, siempre pensé que no le costaba relacionarse con la gente, pero que su dificultad residía en mantener esos afectos. Cada día aparecía alguien en su vida, pero también cada día desaparecía otro.  Daba lo mismo que fuese el plomero, o el presidente; por algún motivo o por otro las  relaciones no se prolongaban en el tiempo. Nuestra amistad duró mas de diez años, todo un logro, aunque con un distanciamiento en el medio. La última vez  hablamos por teléfono, pero nunca más la llame. Un par de años después me avisó que había fallecido Hugo Storni y me preguntó si quería que nos viésemos, pero mi ascendente en mula me lo impidió. Creo que en algo nos parecimos, cuando un afecto se interrumpe no lo podemos retomar por mas que el motivo de la separación haya sido superado. En su caso preferí quedarme con el tiempo bueno compartido porque de habernos visto habría aflorado lo pendiente. Hace poco me entere que estaba en un geriátrico a cuatro cuadras de casa, fui  pero no me dejaron verla, llame otras pero sin resultados. Nunca supe si no quería recibir visitas o eran cosas de las empleadas del lugar. No insistí.&lt;br /&gt;Todavía conservo sus regalos, muy al estilo Láinez: un mantel de plástico reversible, algunas pelucas, una alcuza con alcohol de quemar para encender el horno, corbatas de los años sesenta. Su pasión era comprar cosas bastante kitsch y su favorito un velador dorado con pantanlla de opalina  -imitación de uno antiguo-. &lt;br /&gt;-Fijate nene, ahora paso y le toco la base. &lt;br /&gt;-Si, si, se prendió.&lt;br /&gt;-Fijate ahora paso y lo toco de nuevo.&lt;br /&gt;-Aja, se apagó, ¿que tiene de raro?&lt;br /&gt;-¡Que no tiene perilla! Si te gusta, te regalo uno.&lt;br /&gt;-No gracias Nelly no me parece muy lindo.&lt;br /&gt;-¿Te acordas que antes para los casorios la gente regalaba veladores?... ¡Al final los novios tenian como veinte veladores y en la noche de bodas lo que único que querían era estar a oscuras!&lt;br /&gt;Sus idas y vueltas en ese pequeño departamento siempre eran motivo para prender y apagar el velador.Un dia me tenía tan cansado con la demostración que le aflojé la lamparita.&lt;br /&gt;Por aquellos años me enseñó a interpretar y tirar las cartas con un mazo macheteado, pero jamás pude memorizar sus significados, aun hoy cuando lo hago  para algún amigo o para mi mismo me guío por su letra pequeña escrita arriba de cada figura. &lt;br /&gt;Le encantaba que hiciera de pitoniso y le anunciara el futuro especialmente si tenia una entrevista con algún productor en algún canal.&lt;br /&gt;Fui, creo yo, un amigo oculto de esos que no se exponen, porque nunca me pidió que la acompañara a ninguna reunión que tuviese que ver con el espectáculo, esos lugares los ocupaban generalmente su vestuarista o alguna relación del ambiente. Tampoco me nombró en sus reportajes cuando le preguntaban por sus amigos, pero esto nunca me molesto, recién me di cuenta con los años como particularidad de su personalidad. Del mismo modo nunca nombró públicamente a Fito -su hermano- ,o sus medio hermanos Clara y David ni a su  sobrinas Adriana y Mabel, la excepción fue Raquel, su mamá. Para el público era extravagante, disparatada y extrovertida. Yo creo que era insegura porque se escudaba en los personajes, necesitaba que le confirmen si había estado graciosa, tenia miedo de perder los trabajos por eso se tiraba a menos para no tapar al protagonista. &lt;br /&gt;Siempre contaba los dichos de un capo-cómico, quien le había advertido de muy mal modo:"Mira Nelly, vos serás muy graciosa, pero acá la estrella soy yo".&lt;br /&gt;Por ejemplo, si la invitaban a un programa de televisión donde había cómicos, se resistía por todos los medios, y tengo grabado uno de los almuerzos de Mirtha Legrand con las caras de disgusto que yo le conocía muy bien. Más de una vez me decía "Nene llama a este programa y decí que estoy enferma", sus faltazos incluso llegaron a privarla  de subir a recibir su merecido segundo Martín Fierro. Yo le decía que no dijera tanto que estaba enferma, porque no la iban a llamar para trabajar, pero se reía y seguía excusándose.&lt;br /&gt;Debo de reconocer que a veces su salud tambaleaba un poco: su operación de la vista fue muy delicada y la presión alta. Bueno, la presión era consecuencia de su glotonería porque se acordaba de ella después de bajarse media torta de pastelera con frutillas. El día que compraron el tensiómetro empezaron a practicar con mi brazo hasta que casi me lo hacen estallar.&lt;br /&gt;Tampoco era de disimular, cuando lo veía al marido con mal semblante decía a boca de jarro: "Che, ¿no lo ves pálido a Hugo?" y al rato caía la ambulancia que llamaba con premura. Creo que se conocía a todas las emergencias, incluso había inscripto a la perra en el servicio de emergencias del Kennels, dato que aporté con sumo agrado sin saber de las idas y venidas que  ocasionaría a los veterinarios; no creo que haya sido por ella, pero finalmente la empresa se fundió.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-fotos Almorzando con Mirtha Legrand, personaje La Josefa-&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-635473315010238204?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/635473315010238204/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/una-simple-compejidad-la-lainez-no.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/635473315010238204'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/635473315010238204'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/una-simple-compejidad-la-lainez-no.html' title='UNA SIMPLE COMPLEJIDAD -capítulo15-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUTNY6s3zI/AAAAAAAAAK8/EI3JIgJrcmU/s72-c/Lainez+-Legrand.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-6639113412564078722</id><published>2009-10-25T17:40:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:11:08.555-03:00</updated><title type='text'>MIRA COMO CANTO -capítulo14-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUXoaYWdCI/AAAAAAAAALU/tHhBe-E3uS4/s1600-h/L%C3%A1inez+3.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUXoaYWdCI/AAAAAAAAALU/tHhBe-E3uS4/s320/L%C3%A1inez+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396745711517070370" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-¿Vos estudiaste mucho para ser actriz?&lt;br /&gt;-Estas loco, ¡no estudio ni la letra voy a estudiar en una academia! Yo soy de oficio, aprendí con el tiempo, acordate que no quería laburar y lo hice porque no había alternativa.&lt;br /&gt;La única que vez que fui a lo de una profesora me mando Juan Carlos Thorry.&lt;br /&gt;-¿Y estudiaste?&lt;br /&gt;-No, que voy a estudiar, dije que fui.&lt;br /&gt;-¿Y por que te mando Thorry?&lt;br /&gt;-Ah, porque estábamos por estrenar una obra en el teatro Grand Splendid, que se llamaba "Petit café".&lt;br /&gt;A mi me habían contratado pero figuraba entre el coro, bailábamos y cantábamos. &lt;br /&gt;La verdad que me daba bronca, porque me habían puesto atrás de todo, apenas se me veía, y un día lo encare muy ofendida: "Dígame señor Thorry, ¿por que yo con mis condiciones estoy en el fondo de todo?"&lt;br /&gt;-Ah, bueno, quiere ver por que - me dijo- a ver silencio todos, y usted póngase adelante. Maestro por favor música !  y usted baile&lt;br /&gt; Entonces como el director me lo ordeno me puse a bailar y cuando terminé dijo: &lt;br /&gt;-No, no no se vaya. A ver maestro música nuevamente, y usted cante.&lt;br /&gt;También como el me había indicado me puse a cantar. &lt;br /&gt;Cuando terminé estaban todos en silencio, Thorry se me acerco con las manos en jarra y me dijo muy suelto de cuerpo.”Ahora se da cuenta que esta atrás justamente POR SUS CONDICIONES"&lt;br /&gt;Al día siguiente estaba con la profesora, una rusa blanca como la leche y brava como la peste. &lt;br /&gt;Ella tocaba el piano y yo hacía las escalas pero como era vaga no quería seguir y ponía excusas.&lt;br /&gt;-Maestra, ¡si me exijo tanto, tengo miedo de que se me rompa la garganta!&lt;br /&gt;-Mira,  cantando así, dudo de que se te rompa la garganta..¡es más fácil de que se te rompa el culo!.&lt;br /&gt;Ese era su método, pedagogía pura, ah, y  también me daba declamación.&lt;br /&gt;-Mira, tú te paras en el medio del escenario como una reina y cuando dices el último parlamento, con los brazos ¡haz como si le tiraras mierda al público!&lt;br /&gt;El día del estreno, el teatro se venia abajo de gente, y me acorde lo que la maestra me dijo, lo hice y fue una  ovación.  Entonces yo pensaba para mis adentros: "Si estos supieran como los estoy cagando, no aplaudirían tanto".&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-6639113412564078722?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/6639113412564078722/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/mira-como-canto-vos-estudiaste-mucho.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6639113412564078722'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/6639113412564078722'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/mira-como-canto-vos-estudiaste-mucho.html' title='MIRA COMO CANTO -capítulo14-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SuUXoaYWdCI/AAAAAAAAALU/tHhBe-E3uS4/s72-c/L%C3%A1inez+3.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-5678278053335340170</id><published>2009-10-18T00:31:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:15:31.503-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": el uruguayo de mi vida -capítulo13-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StqXFRLaZwI/AAAAAAAAAGg/5UMPW8ZARl8/s1600-h/naipes+de+lainez.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StqXFRLaZwI/AAAAAAAAAGg/5UMPW8ZARl8/s320/naipes+de+lainez.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393789620496000770" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“…. Que cosa esto de cocinar, comer, lavar los platos, como me gustaría tener plata, pagarle a una muchacha y tirarme en el sofá a mirar como deja la casa reluciente. También si fuese rica, me internaría en un geriátrico para que me atiendan, no hacer nada de nada, claro que tendría que ir con la Lili y Hugo. Que buen compañero resultó,  pobre. Pensar que lo traté como a un intruso, realmente el me ayudo de la  tristeza que tenía cuando murió mami, bueno mas que tristeza directamente me quería morir, la vida había perdido todo sentido.&lt;br /&gt;Lástima que ella no llego a conocerlo, salvo por las cartas que me mandaba a canal 13. La primera me dio un poco de miedo porque asegurar tanto que estaba enamorado de mi y que se iba a casar, pensé que se había escapado del hospicio. Osvaldito Pacheco, pobrecito, el me decía que le contestara que seguramente estaba enamorado y que ocho cuartos, mama que por entonces  ya estaba mal decía lo mismo "escribile nena, total cuando mucho perdes una estampilla, pero fíjate a lo mejor es el hombre de tu vida y  no quiero que te quedes sola cuando yo no esté".&lt;br /&gt;La que mas esperaba la llegada de las cartas era mama, siempre digo que si hay algo en la vida que le debo son los momentos de felicidad que  le dió en sus últimos tiempos.&lt;br /&gt;Finalmente en una página le conté lo que había pasado, pero estaba tan triste que todo me daba lo mismo. Mis compañeros de "La Tuerca", se pusieron en complot, para que lo fuera a buscar a Bahía Blanca, donde vivía este tal Morales.  La verdad que no yo no quería porque al fin y al cabo era un extraño, pero mi amigo vidente dijo que había escuchado la voz de mi madre pidiendo por él, que lo llevara a casa que no iba a pasar nada malo. &lt;br /&gt;El día tan ansiado llegó, el tipo decidió sacar un pasaje por ferrocarril para venir a Buenos Aires y fuimos en patota a buscarlo a la estación de trenes. Mis amigos tenían todo preparado en casa, incluso champán helado que ni a él ni a mi nos gusta. Cuando llegamos, mi hermano desapareció como por un tubo y nunca lo aceptó. Tengo que reconocer que yo tampoco porque durante una año no le dirigí la palabra, para mi era como el portero del departamento: abría la puerta, cerraba la puerta. &lt;br /&gt;Que cosa, pensar que cuando mama vivía, me decía" Nelly arreglate un poco, mira que en cualquier momento suena el timbre y es el uruguayo que viene a casarse con vos, ponete menos andrajosa". Yo le hacía caso y cada vez que tocaban el portero o el timbre tardaba en atender, revoleábamos los harapos, me ponía un vestido, me cambiaba la peluca, me embadurnaba con labial y todo para abrirle al sodero, al panadero, al electricista, porque el novio nunca apareció, hubo que mandarlo a buscar. &lt;br /&gt;Nuestra relación cambió gracias a una nena de siete años que era muy especial, hablaba con los sifones como si fuesen sus amiguitos, a mi me daba tanta pena que la trataba como a  una hija pese a que tenía mamá. Un día le conté que no sabía que hacer con éste hombre porque no sentía nada por el y ella me sugirió que lo trate como si fuese mi mamá. &lt;br /&gt;A partir de ese momento de no darle ni cinco de calce, lo empecé a llamar cada diez minutos y me puse tan cargosa ¡que el tipo pensó que lo estaba vigilando!. Pese a que los consejos de la criatura no funcionaron me aferre a ella y durante muchos años fue la hija que me hubiese gustado tener.&lt;br /&gt;Con el tiempo Hugo y yo pasamos de jugar al oficio mudo a charlar nuestras cosas, aunque fue siempre muy reservado. Después siento que logramos ser buenos compañeros y hasta cierto punto lo vi como a un niño al que había que cuidar. Será por esa cosa de la "idishe mame" que siempre tuve la necesidad de adoptar, claro que en mi caso siempre fueron adopciones sin papeles, como quien dice ilegales. Dios no me ha dado hijos pero he parido muchos afectos: la ventaja está en que no se gasta en pañales y la desventaja en que cada vez viene mas gasto de teléfono..."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto Naipes escritos por la Láinez, y que me regaló cuando me enseñaba a tirar las cartas)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-5678278053335340170?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/5678278053335340170/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/el-uruguayo-de-mi-vida.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5678278053335340170'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5678278053335340170'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/el-uruguayo-de-mi-vida.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: el uruguayo de mi vida -capítulo13-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StqXFRLaZwI/AAAAAAAAAGg/5UMPW8ZARl8/s72-c/naipes+de+lainez.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-8248632871167881893</id><published>2009-10-11T14:44:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:18:30.922-03:00</updated><title type='text'>EL CLUB DEL TRUEQUE -capítulo 12-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIccIzgw6I/AAAAAAAAAFY/9B4N153EVZw/s1600-h/Nelly++Lainez-+El+Bulin.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 245px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIccIzgw6I/AAAAAAAAAFY/9B4N153EVZw/s320/Nelly++Lainez-+El+Bulin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391402973641360290" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-Contame lo del tranvía.&lt;br /&gt;-¿De que tranvía me hablas?&lt;br /&gt;-De la anécdota de los autógrafos.&lt;br /&gt;Ah, ésa es muy graciosa. Los domingos ganaba cuatro pesos con un personaje en una audición del mediodía. &lt;br /&gt;Como no tenía mucha plata tomaba el tranvía por cinco centavos, y me bajaba una parada antes de puro orgullosa nomás.&lt;br /&gt;Un día que viajaba sola, el mótorman que ya me tenía junada me dijo: "¿Va para radio El Mundo, señorita?". Si, le conteste. Entonces  el tipo me hizo una guiñada cómplice y agregó: &lt;br /&gt;-Ya que siempre es tan simpática, hoy hago una parada intermedia porque no viaja nadie, y la dejo en la misma puerta de Maipú 555.&lt;br /&gt;-No, no, déle deje, me bajo donde siempre - protestaba yo-.&lt;br /&gt;-Faltaba mas señorita, usted se baja donde corresponde.&lt;br /&gt;Y no tuve más remedio que bajarme en la puerta de la radio  con tan mala pata que estaba lleno de pibes. Y se me vinieron al humo en patota:&lt;br /&gt;-A mi, a mi fírmeme a mi. No, no, a el no, a mi primero - estaban como locos-.&lt;br /&gt;Imaginate, yo nunca firmaba autógrafos porque en ese entonces trabajar en la radio era bastante anónimo y solo unos cuantos salían en las fotos de las revistas. ¡Yo no salia nunca!. De repente tanta popularidad, no lo podía creer. Así que deje el papel de laburanta y me puse en estrella , que embromar:&lt;br /&gt;-¡Bueno basta! ¡que es esto de andar empujando, caramba! vamos por orden, a ver vos primero.&lt;br /&gt;Y el pibe me dio como diez papelitos para firmar.&lt;br /&gt;-No, no, uno a cada uno que no tengo todo el día.&lt;br /&gt;-Déle, doña, sea buena, fírmenos diez a cada uno.&lt;br /&gt;-Bueno, esta bien -yo estaba chocha, -al final iba a gastar la lapicera en algo que no fuese sacar cuentas de la casa-.&lt;br /&gt;-¿Y a nombre de quien tesoro?.&lt;br /&gt;-¡No, a nombre de nadie!, porque dijo Roberto Escalada, que si le llevamos diez autógrafos de gente que no conoce nadie,el nos da uno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto film EL BULIN -escena con Nathán Pinzón)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-8248632871167881893?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/8248632871167881893/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/esto-es-canje-contame-lo-del-tranvia.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8248632871167881893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/8248632871167881893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/esto-es-canje-contame-lo-del-tranvia.html' title='EL CLUB DEL TRUEQUE -capítulo 12-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIccIzgw6I/AAAAAAAAAFY/9B4N153EVZw/s72-c/Nelly++Lainez-+El+Bulin.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-7708890215675408565</id><published>2009-10-11T14:05:00.000-03:00</published><updated>2010-04-22T03:29:39.585-03:00</updated><title type='text'>COMENZAR DICIENDO ADIOS -capítulo11-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIZRFngWII/AAAAAAAAAFQ/WPmS1tZq7so/s1600-h/nelly+lainez+-radio+belgrano.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 290px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIZRFngWII/AAAAAAAAAFQ/WPmS1tZq7so/s320/nelly+lainez+-radio+belgrano.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391399485272250498" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;-¡No, nene, ya lo conté como veinte veces eso!&lt;br /&gt;-Si,  pero me gusta escucharlo.&lt;br /&gt;-Bueno lo mio empezó con una explosión, así como te digo.&lt;br /&gt;Mi papá era polaco y había emigrado a los Estados Unidos donde se casó y tuvo dos hijos. Un día -no se sabe como- explotó el calentador y murió la esposa.&lt;br /&gt;Al poco tiempo se vino a la Argentina y le fue muy bien, en una palabra se hizo rico. Mi madre veinte años menor que él, era profesora de piano y estaba enamorada de un socialista que pasaba siempre en tranvía.&lt;br /&gt;La cuestión que mis abuelos insistieron en que Raquel se olvidara del amor platónico y se casara con el polaco Jacobo aunque no lo quisiera. Dicho fríamente le hicieron cambiar el platónico por la plata. Igual que su habilidad para hacer fortuna, mi papá tuvo la facilidad de perderla.&lt;br /&gt;Cuando quedamos  en la ruina, y pese a mis doce años, me ví en la obligación de traer unos pesos a casa. Fue en el año 1932 y yo venia estudiando piano, declamación y zapateo americano que se usaba en esa época. Papá tenía un comisario amigo que se llamaba Cortéz Conde y en radio Porteña representaban los casos policiales de la época, como un radioteatro.&lt;br /&gt;Mamá habló con este señor y le insistió tanto que por compromiso nos hizo ir un día con mi hermana para una prueba.&lt;br /&gt;Nosotras estábamos como agrandadas, imaginate ser artistas era la fantasía de los chicos. Entramos a la radio como si ya fuesemos unas estrellas y no saludamos a nadie, además le habíamos dicho a los vecinos que pusieran la radio porque "ibamos a protagonizar en la broadcasting". El director del programa estaba bastante fastidiada con nosotras porque encima que ibamos recomendadas nos creíamos ya las dueñas de la radio (bueno como todas las recomendadas). Entoces el tipo nos quería rajar lo mas pronto posible, nos dijo que cuando él nos hiciera una señal  dijéramos en el micrófono las dos juntas: "Adiós, adiós, el barco se va".&lt;br /&gt;La cuestión es que presentaron el capitulo,que iba en vivo y nosotras en vez de decirlo una sola vez, empezamos como locas a decir "adiós, adiós, adiós, adiós" porque por nada del mundo nos queríamos quedar sin letra. Finalmente cuando nos alejaron del micrófono a pellizcones limpios fuimos a hablar con el director con unos humos que para que te cuento:  &lt;br /&gt;-¿Señor, donde hay que firmar el contrato?&lt;br /&gt;-¿Que contrato, nena?. Ustedes vinieron acomodadas y hoy tuvieron un bocadillo porque nos obligó el comisario. Esta es la historia de un naufragio, saludaron, el barco se fue, ustedes se hundieron con el barco y  si te he visto no me acuerdo.&lt;br /&gt;Para que te voy a contar que volvimos en un mar de lágrimas, éramos las únicas recomendadas que sacaban a patadas. Pero mama que era más que insistente, le rompió tanto la paciencia a Cortéz Conde, que me llamó para hacer una gallega, porque siempre las imité muy bien.&lt;br /&gt;Lo mío fue una carrera muy larga, en la que nunca llego donde quiero porque cada día me corren el poste un poco mas lejos. Y ahí empezó todo, en Ronda Policial, se podría decir que a los empujones.&lt;br /&gt;Después me fui a trabajar con Olga Casares Pearson y Angel Wlak. Decían que la Pearson eran la mejor llorona de la época, pero la considero una gran maestra. Lo mío es de oficio, no de Conservatorio y con ellos aprendí a ser dramática y a llorar.Lo que no sabía era reir, ni actuando ni en ningun lado.&lt;br /&gt;Un día me tocó el papel de una loca asesina que se reía todo el tiempo, pero no me salía porque yo me rio para adentro. Hicieron de todo para tentarme pero no había caso, hasta me mandaron a ver películas cómicas . Al final no tuvieron mas remedio que llamar a otra actriz para que hiciera la risa: Cuando en el guión decía "se rie a carcajadas" levantaba el brazo y se reía la otra, se reía como loca y a mi no se me movía un pelo.&lt;br /&gt;- Pero Nelly, vos sos de reirte.&lt;br /&gt;- Ah, bueno eso es puro oficio. A veces me río de compromiso. Pero mirá lo que mas me causa gracia es la realidad, las cosas que le pasan a la gente. No me digas cuentos porque ahí fracasas.&lt;br /&gt;- Entonces vos empezaste como dramática y seguiste como cómica.&lt;br /&gt;- No te creas también hice de actríz erótica. Narciso Ibánez Menta tenía un programa donde recreaba películas, dirigido por don Armándo Diescépolo. Tenía que hacer una escena apasionada -estamos hablando de una época más pacata- entonces le mandé gemidos, jadeos, contorsiones, de todo. Salió el director y le pregunté "¿Estuve bien, don Armando?". "Bárbaro- me contestó- seguí así que vamos en cana y nos cierran la radio para toda la vida".&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-7708890215675408565?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/7708890215675408565/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/ronda-policial-no-nene-ya-lo-conte-como.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7708890215675408565'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7708890215675408565'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/ronda-policial-no-nene-ya-lo-conte-como.html' title='COMENZAR DICIENDO ADIOS -capítulo11-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIZRFngWII/AAAAAAAAAFQ/WPmS1tZq7so/s72-c/nelly+lainez+-radio+belgrano.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-5982423459138969574</id><published>2009-10-04T00:40:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:26:32.095-03:00</updated><title type='text'>BUENOS DIAS SU SEÑORIA -capítulo 10-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SsglNuitZiI/AAAAAAAAADg/3zHXzuLAeMw/s1600-h/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SsglNuitZiI/AAAAAAAAADg/3zHXzuLAeMw/s320/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388597871910938146" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ellos no estaban casados a pesar de que convivían desde &lt;br /&gt;hacía mas de veinte años. Un día que necesitaba hacer un trámite en el registro civil de la calle Uruguay, la acompañé como testigo.&lt;br /&gt;Todos le habían dicho que eso demoraría varios meses. &lt;br /&gt;Tal como era de esperar nos perdimos y  una hora después de tomar ascensores y descensores llegamos al despacho de un juez.  A los cinco minutos se armó tal alboroto que nadie permaneció en su escritorio, se arremolinaron  para saludarla. Ella mientras tanto se la pasaba haciendo chistes para hacerlos reír. Ya se sabe que un cómico que no es gracioso en cualquier lado, es un caracúlico: la Láinez sabia donde ser graciosa y donde caracúlica.&lt;br /&gt;Al lado había un petisito de traje que no paraba de reírse, Nelly lo había tomado como de punto, le apretaba los cachetes todo el tiempo, lo palmeaba en el hombro, y cada tanto le decía "sos chiquito pero simpático". Demás está aclarar que entraba en confianza enseguida porque era su forma y no por molestar a nadie.&lt;br /&gt;Como a la hora, se puso seria y preguntó: &lt;br /&gt;-Che, acá hay mucha jarana, pero quien me va a hacer estos papeles de mierda que me tengo que ir a cocinar.&lt;br /&gt;-Usía, se los va a hacer - dijo un lungo-&lt;br /&gt;-Muy bien ¿y dónde está el Usía ese?&lt;br /&gt;-Su señoría está al lado suyo -replicó el alto, mientras que con la mano señalaba al petisito-.&lt;br /&gt;-Ah, pero si con Usía ya andamos como chanchos, lindo apellido tenés Usía - mientras lo seguía palmeando- vení tesoro ¡poneme el gancho que me rajo!&lt;br /&gt;Y a los cinco minutos nos fuimos con la firma y el teléfono del juez, por si necesitaba algo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto film AMOR A PRIMERA VISTA - con Lolita Torres)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-5982423459138969574?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/5982423459138969574/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/senor-juez-ellos-no-estaban-casados.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5982423459138969574'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5982423459138969574'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/10/senor-juez-ellos-no-estaban-casados.html' title='BUENOS DIAS SU SEÑORIA -capítulo 10-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SsglNuitZiI/AAAAAAAAADg/3zHXzuLAeMw/s72-c/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4760759131021453454</id><published>2009-09-27T01:10:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:08:16.875-03:00</updated><title type='text'>NELLY - según Rodrigo Fresán - capítulo 9-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIwovaOpRI/AAAAAAAAAFw/in6XGbsin_U/s1600-h/Nellylainez.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 294px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIwovaOpRI/AAAAAAAAAFw/in6XGbsin_U/s320/Nellylainez.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391425180395283730" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;"Desconozco sus orígenes , su edad, su trayectoria profesional, sus pasados romances o si fue orgullosa poseedora de una vida apasionante.&lt;br /&gt;Lo cierto es que a mí me apasiona Nelly Láinez y -a lo largo de las televisiones de mi historia- nunca dejé de interrumpir el implacable vals del zapping para contemplarla aquí y allá, haciendo siempre de ella, haciendo lo que mejor sabe hacer.&lt;br /&gt;Por eso creo en Lelly Laínez como otros creen en Olmedo.&lt;br /&gt;Creo en Nelly Láinez como factor de imprevisible caos creativo en la inocurrencia de cualquier programa cómico de por aquí.&lt;br /&gt;Creo en Nelly Láinez como pionera. Nelly Láinez es la primera y original Chica Almodóvar.&lt;br /&gt;Creo, estoy más que seguro, que Nelly Láinez es aquella hermana que los Marx siempre quisieron tener y todavía buscan sin siquiera sospechar que -por esas cosas de la vida,lejos de la Opera y de Casablanca- nació ,por suerte, una noche en la Argentina."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;RODRIGO FRESÁN&lt;br /&gt;Escritor Argentino.&lt;br /&gt;Publicado en Revista Claudia,&lt;br /&gt;Febrero de 1993.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4760759131021453454?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4760759131021453454/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/nelly-segun-rodrigo-fresan.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4760759131021453454'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4760759131021453454'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/nelly-segun-rodrigo-fresan.html' title='NELLY - según Rodrigo Fresán - capítulo 9-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StIwovaOpRI/AAAAAAAAAFw/in6XGbsin_U/s72-c/Nellylainez.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-7422360315606706667</id><published>2009-09-27T00:52:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:35:26.937-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": la vida en el mas acá -capítulo 8-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI5fWN05OI/AAAAAAAAAGA/ZTRQHFmtf74/s1600-h/nelly+lainez-++leo+fleider+en+amor+primera+vista.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI5fWN05OI/AAAAAAAAAGA/ZTRQHFmtf74/s320/nelly+lainez-++leo+fleider+en+amor+primera+vista.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391434914618205410" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“....... ¿Por qué la gente ya no es tan espiritual?, vos deberías hacer algo barbudito, nos estamos matando entre nosotros. Y estoy muy contenta con ese don que me diste de poder comunicarme con el mas allá, bueno para vos, el mas acá. Te acordás cómo te hablaba cuando era chica, y qué iba a hacer si no tenía amiguitas y mama trabajaba todo el día. Si te habré enloquecido con mis cosas, che, incluso si hacía bien en ir a esa primera sesión de espiritismo. Yo creo que fue bueno, porque desde esa vez sentí que estaba llamada a eso y comencé a tener premoniciones. Lo que más me impactó fue cuando después de la muerte de papá, le estaba escribiendo una carta contándole lo triste, pobres y solos que habíamos quedado. Mientras estaba redactando la nota sentí una vibración en la mano y vi como él me contestaba y consolaba, que me quedara tranquila, que me ayudaría siempre. Las desgracias las superé con el espiritismo, porque me ayudo a sobrellevar el dolor de las pérdidas físicas.&lt;br /&gt;Un día le estaba cortando el pelo a Hugo, tal como lo hacia con mamá y de pronto él me pregunto si ella había sido rubia y con rulos. Le conteste que si. Después me pregunto si ella me decía que tuviera cuidado de no cortarle una oreja  ¡y eso justamente era lo que mama me pedía siempre!. Yo creo que soy médium escribiente, pero mi marido ve y oye. Muchas veces describe a gente y las personas reconocen inmediatamente a algun amigo, algún pariente.&lt;br /&gt;El problema es que yo pienso en la buena fe y muchas veces me sentí defraudada.&lt;br /&gt;Además no tiene nada de malo percibir cosas que otros no pueden o no quieren. Las personas que se fueron de este mundo siguen cumpliendo una misión ayudando a los que quedamos. Bueno cuando también creo que los seres buenos nos acompañan en nuestras alegrias y nuestras penas, más de una vez me parece escuchar las patitas del Miky dando vuelta por la casa. Mi amigo dice que esto de la muerte es como cuando uno tiene la television por cable y ve los canales que le mandan, pero también hay otros a los que uno no se abona y pese a estar no lo podemos ver. Para verlo hay que poner dinero y en el caso de la muerte para verla hay que pagar con la vida. Bueno para el caso es lo mismo con lo que sale el cable.&lt;br /&gt;¡Cuantas personas del ambiente artístico vinieron a nuestras sesiones! La mas guaranga fue Tita Merello, llegó apurada porque necesitaba ir al baño y cuando salió dijo “ahí tenés, cagué, te dejo suerte” con el tiempo comprendí que la mierda no llena ninguna alcancía.  Pero lo que me cayó muy mal fue un día que habíamos invitado a un médium amigo y había como siete personas que participaban. Al final se fueron todas y ninguna tuvo la gentileza de acercar con el auto a este buen hombre que tanto había hecho por ellos. Muy triste le dije a mi marido: "Fíjate como quedaron vacías las sillas, después de que obtuvieron lo que quisieron"...  Pero él, que solo había observado, respondió que estaba equivocada, que las sillas no estaban vacías sino que habían sido mal ocupadas. Desde ese día  el espiritismo fue nuestro consuelo privado y nunca más invitamos a nadie. &lt;br /&gt;Nos visitaron mucho trayendo sus mensajes amorosos  Julián Centella, el doctor Finochietto, y Alfonsina. Un día mi marido le pregunto a Alfonsina si le molestara que usara su apellido como seudónimo, porque el suyo es Morales, a lo que ella le dijo:&lt;br /&gt;" Volaras alto, muy alto, y si en el vuelo pierdes alguna de tus plumas, te alcanzare una mía para que puedas seguir............."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto set de filmación con el director LEO FLEIDER )&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-7422360315606706667?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/7422360315606706667/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/espero-pronta-respuesta.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7422360315606706667'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/7422360315606706667'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/espero-pronta-respuesta.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: la vida en el mas acá -capítulo 8-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI5fWN05OI/AAAAAAAAAGA/ZTRQHFmtf74/s72-c/nelly+lainez-++leo+fleider+en+amor+primera+vista.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1897762058741781418</id><published>2009-09-20T15:01:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:40:21.539-03:00</updated><title type='text'>UN MUNDO DE DOS AMBIENTES -capítulo 7-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssglp6L459I/AAAAAAAAADo/109Cq9Ef6GE/s1600-h/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete-.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssglp6L459I/AAAAAAAAADo/109Cq9Ef6GE/s320/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete-.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388598356072785874" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            &lt;br /&gt;Santiago del Estero y Cochabamba es la esquina que frecuenté por muchos años. En un tercer piso de un edificio, sin demasiadas pretensiones, y detrás de una puerta  blindada, llena de trabas, ganchos y cerraduras, estaban los dos ambientes del Láinez Home.&lt;br /&gt;Se ingresaba directamente  al comedor, una mesa redonda con mantel generalmente de plástico y cuatro sillas. detrás y a la derecha un enorme modular lleno de remedios, el televisor y un radio grabador gigantesco. A continuación una puerta plegable daba a un pequeño distribuidor que separaba el baño del dormitorio.&lt;br /&gt;Pegado al comedor un sillón de cuerina bordó  de tres cuerpos  y una silla hamaca  de espaldas al balcón. Enfrente un hogar hecho con piedras que funcionaba a gas.&lt;br /&gt;El balcón no tenia plantas pero si un enorme mueble que servía de baulera y unas lonas para correr durante las fiestas "para que los cuetes no entren a la casa". &lt;br /&gt;-¿Y por qué no tenés plantas?&lt;br /&gt;-Porque hay que regarlas, y dicen que hay que hablarles y yo que les voy a ir a hablar, si a veces estoy tan estresada que no me salen las palabras. ¡No las voy a traer para asesinarlas! &lt;br /&gt;La cocina alargada y angosta, siempre llena de vapor. Permanentemente  estaba hirviendo el agua  de la pava y ella se cargaba diciendo que parecía una casa de partos. Por lejos la estrella de la cocina era la Marmicoc, todo lo cocinaba a presión. El descontrol de cosas era impactante, usaba todos pero absolutamente e todos los utensilios, todas las fuentes, todos los vasos, todos los platos. Sin embargo el elemento más preciado era la sopapa, porque por el desagüe caían  las cosas que después no encontraba: pela papas, abrelatas, cucharitas, y hasta algún llavero.&lt;br /&gt;Si pretendemos ubicarnos en un hogar con características clásicas, empezamos mal. &lt;br /&gt;El departamento de  Nelly parecía  a veces decorado por Almodóvar y otras por un huracán. &lt;br /&gt;Poner las cosas en su lugar era un verdadero desafío, y eso sucedía solo justo antes de que las visitas tocaran el timbre, después, todo volvía a la normalidad.&lt;br /&gt;Los domingos tenia que ir a almorzar a cambio de la tarta de frutillas y pastelera.&lt;br /&gt;Como buena figura, quería figurar en todas las conversaciones hasta que un día  me dijo "che por que no le hablas un poco a mi marido para que no se sienta un extra, anda  y chárlale alguna cosita, viste"&lt;br /&gt;La verdad que Hugo siempre estaba opacado por la hiperquinesis de ella. Me fui al living y empezamos a hablar de bueyes pedidos con el pobre de Storni.&lt;br /&gt;A los cinco minutos asomó su cabeza con turbante desde la cocina y se quejó:"¡Ché al final  ustedes hablan de todo y yo no me entero de nada!".&lt;br /&gt;Vivían obsesionados con la salud, y creo que la ambulancia iba antes de que la llamaran. Preocupados por la hipertensión se habían comprado un aparatito para medirla y empezaron a practicar con mi brazo hasta que casi me lo hacen estallar. Debo aclarar que la presión se la tomaban luego de comer como beduinos.&lt;br /&gt;Lo más divertido venia después del café: jugar a los reportajes&lt;br /&gt;Sacábamos las migas de la mesa y poníamos el grabador, yo preguntaba y ella respondía como si fuesen varios personajes. Durante horas nos divertíamos escuchando las boludeces que grabábamos, mientras el marido dormía la siesta en el sofá.&lt;br /&gt;Después nos disfrazábamos con capas, bastones, antifaces y pelucas. poníamos música y bailábamos frente al espejo del pasillo hasta caer en la alfombra, muertos de la risa. &lt;br /&gt;A la noche le tocaba el turno al órgano, un Yamaha que me daba mucha risa porque  tenia los mismos compases para acompañar, ya fuese un tango, un bolero, un vals, siempre era chin-chín  chin-chín. Pero no solo tocaba, también cantaba, porque estaba estudiando con el maestro Gilardoni. La Láinez no tenía empacho en destrozar el ritmo que fuese: desde el famoso Para Elisa, hasta La Farolera .Hay que recordar en honor a la verdad que sus gustos musicales eran eclécticos y su oído tan malo para cualquiera. Sentada cual concertista primero elegía el ritmo del acompañamiento del órgano - no vaya a ser que encima un vals salga con ritmo de cha-cha-caca -despues tomaba un traguito de té negro para calentar la gola y finalmente se deslucía en un amplio repertorio. Entonces ella me retaba "No seas así nene, no te rías, que el maestro dice que si bien desafino... desentono bastante bien".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto film CANUTO CAÑETE - con Carlos Balá )&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1897762058741781418?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1897762058741781418/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/un-mundo-de-dos-ambientes-santiago-del.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1897762058741781418'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1897762058741781418'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/un-mundo-de-dos-ambientes-santiago-del.html' title='UN MUNDO DE DOS AMBIENTES -capítulo 7-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssglp6L459I/AAAAAAAAADo/109Cq9Ef6GE/s72-c/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete-.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-168134433923308334</id><published>2009-09-16T00:28:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T16:56:35.455-03:00</updated><title type='text'>LIBRO DE FIRMAS</title><content type='html'>&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-168134433923308334?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/168134433923308334/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/hasta-el-proximo-capitulo.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/168134433923308334'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/168134433923308334'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/hasta-el-proximo-capitulo.html' title='LIBRO DE FIRMAS'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-5915647834329623107</id><published>2009-09-16T00:15:00.000-03:00</published><updated>2010-01-18T01:43:45.909-03:00</updated><title type='text'>NO SOLO DE RASCADAS VIVE EL HOMBRE -capítulo 6-</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI46pLMAYI/AAAAAAAAAF4/OVg7sbRa0IA/s1600-h/nelly+lainez-cuando+los+hombres+hablan+de+mujeres.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI46pLMAYI/AAAAAAAAAF4/OVg7sbRa0IA/s320/nelly+lainez-cuando+los+hombres+hablan+de+mujeres.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391434284052251010" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Durante quince años hice de locutor, periodista, guionista, autor, productor. Quiero decir que vivía de eso, porque uno es otras cosas y no lo que estudio.&lt;br /&gt;"El show del teléfono" se llamaba un micro programa que conducía para el interior del país;  incluía criticas, recomendaciones y reportajes, especialmente a figuras del espectáculo.&lt;br /&gt;Una tarde en la Asociación de Actores conseguí el teléfono de Nelly Láinez y la llamé. Esa charla creo que duro como dos horas y fue tan divertida que parecía nos conocíamos de toda la vida. Por entonces no tenía trabajo y me preguntó si podría contratarla para hacer un sketch en el programa. Me quedé asombrado por semejante propuesta pero le advertí que las radios del interior pagaban poco a lo que ella retrucó "si me alcanza para las expensas quiero hacerlo ". Como era locutor en off de canal 13 y ella vivía a una cuadra quedamos en vernos esa semana, así fue que reflotó el personaje de Josefa de Díaz Imposibles, una gallega llena de gracia, ternura y disparate. Grabábamos por teléfono e improvisábamos, pero nos reíamos tanto que su participación de cinco minutos la hacíamos en una hora, con la Láinez nunca pague tanto teléfono en mi vida. &lt;br /&gt;El microprograma pegó bastante en La Pampa, aunque también lo editaba para una radio de circuito cerrado del partido de San Martín, en la provincia de Buenos Aires. Creo que lo auspiciaba una tienda medio rascuna de por allá. La verdad que visto a la distancia era una falta de respeto, especialmente hacia ella que tenia semejante trayectoria. Nos prometían que si funcionaba tendríamos la plata aunque más no sea para pagar los casetes y el viaje hasta allá que hacía todas las semanas.&lt;br /&gt;De esto pasaron unos cuantos meses y un buen día me encontré con que en la radio no había nadie, el lugar totalmente cerrado. Entonces la llamé a Nelly todo preocupado porque nos habíamos quedado “sin trabajo”.&lt;br /&gt; -Tengo una mala noticia para darte.&lt;br /&gt; -¿Tenés problemas de salud?&lt;br /&gt; -No, no, estoy bien.&lt;br /&gt; -El trabajo.&lt;br /&gt; -¿Te rajaron del canal?&lt;br /&gt; -Cerró la radio de circuito cerrado de San Martín.&lt;br /&gt; -Ah, pero decime, ¿vos crees que alguna vez estuvo abierta?&lt;br /&gt;"El Show del teléfono" se convirtió en una excusa para divertirnos, conocernos e iniciar un lazo afectivo que - al menos por mi parte- aún perdura. En este caso, lo bueno, no fue breve. Muchas veces me pregunto por qué dejamos de vernos, quizá al final de estas paginas pueda darme cuenta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto film CUANDO LOS HOMBRES HABLAN DE MUJERES - escena con Libertad Leblanc-)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-5915647834329623107?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/5915647834329623107/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/no-solo-de-rascadas-vive-el-hombre.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5915647834329623107'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/5915647834329623107'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/no-solo-de-rascadas-vive-el-hombre.html' title='NO SOLO DE RASCADAS VIVE EL HOMBRE -capítulo 6-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/StI46pLMAYI/AAAAAAAAAF4/OVg7sbRa0IA/s72-c/nelly+lainez-cuando+los+hombres+hablan+de+mujeres.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-4851628094030650014</id><published>2009-09-16T00:06:00.000-03:00</published><updated>2010-08-23T16:11:19.252-03:00</updated><title type='text'>"MIS AMNESIAS...": el sexo hablado -capítulo 5-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/THLHd7Pge9I/AAAAAAAACvI/XKGzpTGZiL0/s1600/la+Mejor_del_Colegio-lolitatorres-alberto+dalbes+-nellylainez.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 316px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/THLHd7Pge9I/AAAAAAAACvI/XKGzpTGZiL0/s400/la+Mejor_del_Colegio-lolitatorres-alberto+dalbes+-nellylainez.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508684611160406994" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SsgmGM9cr7I/AAAAAAAAADw/oULYInfOQVQ/s1600-h/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista+3.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SsgmGM9cr7I/AAAAAAAAADw/oULYInfOQVQ/s320/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388598842148827058" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;".....Con los tipos que se querían acostar conmigo, no quería saber nada de nada. Cuando entré a trabajar a la radio me di cuenta de lo que les pasaba a las mujeres: cuando estaban gruesas las plantaban o directamente se las picaban si había que hacer un aborto. Ví muchos casos de esos, el sexo no es un invento de ahora. Por eso con la experiencia ajena puede sobrevivir.&lt;br /&gt;Tengo que reconocer que nunca conseguí un laburo por hacerle caídas de ojos a un director, a pesar de que por entonces era una mina bastante bonita, lo que pasa es que no daba lugar...El hombre se da cuenta cuando una chica es fácil.&lt;br /&gt;Siempre comentaban que estaban podridos de que los diputados mandaran a sus hembras para que les dieran trabajo. Lo mas gracioso es que todas se creían con condiciones para actuar, porque en las cámaras del Congreso no había ninguna de esas laburando.&lt;br /&gt;También hay que reconocer que los tipos suelen ser bastante entúpidos. Nunca me  voy a olvidar de uno que me dijo: "¿Ves esa mina? bueno yo ando con ella, es una loca impresionante". Pasó el tiempo y se casó con la misma que señalaba con el dedo. No sabía como hacer para levantarle la categoría y no morir de vergüenza por todo lo que había dicho de ella.&lt;br /&gt;Hay hombres distantes y muy metidos en sus cosas.&lt;br /&gt;Una vez tuve un novio que no me daba ni la hora: su pasión eran las carreras de caballos. El burrero es de lo mas aburrido que hay. El día que me llevó al hipódromo no entendía nada. Con mi problema de la vista los caballos parecían manchitas en la pista. El tipo estaba como enloquecido y se sabía todos los nombres de los bichos.&lt;br /&gt;De pronto le tiré de la manga diciendo: "¡Mirá, aquel caballo está largando humo!"&lt;br /&gt;"¿Estás loca? -me contestó- eso no es un caballo ¡es el tren!"&lt;br /&gt;Pienso que soy una mujer fría en el sexo, puedo estar sin  practicarlo, es más a veces me molesta hablar y mi marido se dio cuenta de como soy. Nuestra relación es de compañerismo, cuando me conoció el venia de cabaret en cabaret, una vida muy agitada y nocturna, está de vuelta de todo eso. El sexo dura cinco minutos, pero hay que saber seguir el resto del día juntos..."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;fotos: "Amor a primera vista" - con Lolita Torres -&lt;br /&gt;"La mejor del colegio" - con Lolita Torres y Alberto Dalbes -&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-4851628094030650014?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/4851628094030650014/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/de-sexo-ni-hablar.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4851628094030650014'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/4851628094030650014'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/de-sexo-ni-hablar.html' title='&quot;MIS AMNESIAS...&quot;: el sexo hablado -capítulo 5-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/THLHd7Pge9I/AAAAAAAACvI/XKGzpTGZiL0/s72-c/la+Mejor_del_Colegio-lolitatorres-alberto+dalbes+-nellylainez.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1051593406774202012</id><published>2009-09-15T23:25:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:04:16.773-03:00</updated><title type='text'>ABANDONADA Y VIRGEN -capítulo 4-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4WxPkxNI/AAAAAAAAAEI/Mj00KHBoz2U/s1600-h/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista+2.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 302px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4WxPkxNI/AAAAAAAAAEI/Mj00KHBoz2U/s320/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388759655464092882" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El sexo es un tema del que hablaba poco y nada, evidentemente nunca fue una mujer pasional aunque si romántica. Cuando se ponía de novia lo máximo que hacia era pasear en auto y ver salir la luna, los candidatos al final se aburrían y la dejaban en la puerta de la casa, especialmente cuando se enteraban de que aun era virgen. Ella buscaba un compañero," ellos una amueblada."&lt;br /&gt;-¿Tuviste muchos novios?&lt;br /&gt;- Tuve algunos, pero me gustaban mucho los médicos.... como siempre fui un poco hipocondríaca....&lt;br /&gt;pero me duraban poco, viste. No, te miento con  Ale estuvimos casi un mes.&lt;br /&gt;-Que romance más largo -risas- &lt;br /&gt;-El mas largo che, bueno te cuento en detalle porque es muy divertido:&lt;br /&gt;Resulta que mamá me dijo que podría invitarlo a comer. La verdad que vivíamos en una casa humilde y con pocas cosas buenas, entre ellas los cubiertos, con los que no tuve la mejor idea que mandarles a dar un baño de plata. &lt;br /&gt;Ese día hacia muchísimo calor, y mamá que había cocinado toda la mañana no se sentía bien, por lo que se excusó de acompañarnos en el almuerzo:&lt;br /&gt;"Querido, ¿te gusta la mayonesa?, mami nos preparó eso de entrada"&lt;br /&gt;"Si tesoro, me encanta la mayonesa".&lt;br /&gt;Como no teníamos heladera, todas las cosas las manteníamos en hielo en la batea ,arriba de una bolsa de arpillera como se usaba antes.&lt;br /&gt;La mayonesa se veía riquísima y tenía mucho limón como a mi me gustaba, pero lo espantoso fue cuando el tipo metió el tenedor en la comida y empezó a salirse el baño. Era una cosa negra que chorreaba, imaginate la cara de él. &lt;br /&gt;"¿Te cambio los cubiertos, amor?, pregunte como si eso fuese de lo mas común.&lt;br /&gt;"No tesoro, igual tengo poco apetito"&lt;br /&gt;"Ah, no-insistía yo- ahora traigo el pollo que mami dejo en el horno". &lt;br /&gt;La verdad que no lo podía creer pero el pollo estaba más negro que el chorreado de los cubiertos,  no había apagado el fuego y se quemo, pero el seguía muy diplomáticamente:&lt;br /&gt;"No importa tesoro, hace calor para comer mucho"&lt;br /&gt;"Por eso, no me vas despreciar el postre, ahora lo traigo, es una sorpresa"&lt;br /&gt;El postre eran frutillas con crema, crema que como correspondía a la situación ¡se había cortado por el calor!&lt;br /&gt;Todo era un papelón, pero el insistía con que hacía mucho calor "para comer tanto", aunque a esa altura no habíamos comido nada.&lt;br /&gt;De pronto bajó mi vieja de la terraza y nos invito a subir con la excusa de que estaba refrescando.&lt;br /&gt;Entonces, yo romántica al fin, lo tomé de la mano, lo mire a los ojos y le dije:&lt;br /&gt;"¿Subimos Ale?”&lt;br /&gt;Subyugados de amor avanzábamos por la escalera cuando de pronto eschamos como unos baldazos, uno tras otro. Le hice un guiño cómplice, como diciéndole" espera que averiguo ", me puse las manos en bocina y grite: &lt;br /&gt;"¿Fitoooo, que pasoooooo?" a lo que mi hermano respondió asomándose por la terraza: " ¿Que pasó? ¿que pasó? ¡que la vieja se cago!”.&lt;br /&gt;Nunca pude entender por que mamá nos mando a la terraza después del problema que había tenido, pero  menos cuando me preguntó:&lt;br /&gt;"Nena, este doctorcito, después de tantas atenciones ¿por que se fue sin saludar?"&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1051593406774202012?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1051593406774202012/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/abandonada-y-virgen-el-sexo-es-un-tema.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1051593406774202012'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1051593406774202012'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/abandonada-y-virgen-el-sexo-es-un-tema.html' title='ABANDONADA Y VIRGEN -capítulo 4-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4WxPkxNI/AAAAAAAAAEI/Mj00KHBoz2U/s72-c/nelly+lainez-+amor+a+primera+vista+2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-9050616751043665485</id><published>2009-09-15T23:13:00.000-03:00</published><updated>2010-08-23T16:15:10.152-03:00</updated><title type='text'>HUELA, SEÑORA -capítulo 3-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4wMdifuI/AAAAAAAAAEQ/yW4ikeg1n1c/s1600-h/nelly+lainez.-osvaldo+miranda+-amor+a+primera+vista.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 249px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4wMdifuI/AAAAAAAAAEQ/yW4ikeg1n1c/s320/nelly+lainez.-osvaldo+miranda+-amor+a+primera+vista.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388760092267151074" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- ¿Te gustó empezar a trabajar de actriz y hacerlo de tan chica?&lt;br /&gt;-  No, no me gusta trabajar, si lo hice fue por necesidad. Toda mi vida soñé con un tipo que me mantenga y todavía lo sigo esperando (con perdón de mi marido), bueno en realidad pondría conseguir uno que nos mantenga a los dos... ja ja ja. Te voy a decir un secreto: me gusta rascarme como cuando iba al colegio, porque tampoco me gusta estudiar y en lo único que cambié es que ahora me baño sin protestar.&lt;br /&gt;- No entiendo... ¿no te bañabas?&lt;br /&gt;-  De  chica no me hacían bañar ni muerta, con decirte que hasta el mes de diciembre iba al colegio con bufanda para que no se me notara la mugre del cuello ¡era una roñosa! La maestra cada vez que me miraba se desmayaba del calor y me decía: "Ronstein, sáquese esa bufanda”&lt;br /&gt;-"No señorita”&lt;br /&gt;-"Sáquese la bufanda"&lt;br /&gt;-"No, no y no"&lt;br /&gt;Y no me la sacaba, prefería asfixiarme antes que agarrar el jabón.&lt;br /&gt;La verdad que tenía mis mañas, por ejemplo para que no me tomaran la lección siempre pedía permiso para ir al baño. Me hacía la indispuesta hasta que la señorita se avivó, la macana fue que un día era cierto:&lt;br /&gt;-"¿Señorita, puedo ir al baño?".&lt;br /&gt;-"No, no puede, haga la prueba".&lt;br /&gt;Al final como no me dejó  ir me hice toda encima y el portero me llevo a casa, imaginate la cara de preocupación de mi madre que toda a congojada preguntó: "¿Qué le pasó a la nena, que le pasó?"&lt;br /&gt;-"¿Qué le pasó? ¡Huela señora, huela!”  Demás está decir que ya no preguntó más nada......&lt;br /&gt;La Láinez no era supersticiosa, pasaba como si tal cosa debajo de las escaleras, o dejaba los sombreros arriba de la mesa, le parecía una tontería que gente inteligente creyera en eso. Los daños, decía, no se hacen enterrando cosas en la tierra, quemando yuyos, matando animalitos inocentes. Consideraba dañinos a los celos, la envidia y la competencia desleal, por lo que aconsejaba alejarse de la gente que no era noble. &lt;br /&gt;-Decime Láinez, si tuvieses que elegir dos cosas que te asustan ¿cuales serían?.&lt;br /&gt;-A ver, si tengo que elgir dos cosas que me asustan serian pocas, pero ponele que la injusticia y la inseguridad, también la impotencia de no poder hacer lo que quisiera. Vender el auto para poder comer fue como si nos cortaran las piernas, a partir de ahí fuimos barranca abajo.  No era un auto lujoso, vos lo conociste al Renault 6, pero nos permitía ir  hasta la costanera, ver un poco de verde, escuchar los pajaritos y que la perra tuviera algún romance. Te digo una cosa, nene, yo seria muy feliz si pudiese desprenderme y comprarme una casita para que la Lily tuviese sus cachorros. Viste que vive caliente, es muy sensual y erótica mi perra. Ella desea tener relaciones con otros perros, especialmente cuando paseamos entre los telos de Constitución,¡también con el olor a sexo que hay por acá como para que no ande alzada la pobre! Pero imaginate si acá estamos los tres que nos llevamos por delante, con cachorros  nos mudaríamos al balcón. Te juro que con tal de verla feliz le traería a todos los perros del mundo ¡la prefiero prostituta antes que desdichada! Además ¿donde viste una puta mala? pobres, hacen lo que pueden para vivir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto: film "Amor a Primera Vista" - escena con Osvaldo Miranda -&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-9050616751043665485?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/9050616751043665485/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/la-reina-de-la-baranda-te-gusto-empezar.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/9050616751043665485'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/9050616751043665485'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/la-reina-de-la-baranda-te-gusto-empezar.html' title='HUELA, SEÑORA -capítulo 3-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi4wMdifuI/AAAAAAAAAEQ/yW4ikeg1n1c/s72-c/nelly+lainez.-osvaldo+miranda+-amor+a+primera+vista.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-2725584813052477822</id><published>2009-09-15T23:04:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:03:10.008-03:00</updated><title type='text'>99 OFICIOS Y 100 NECESIDADES -capítulo 2-</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssgmc6hI9eI/AAAAAAAAAD4/SLtes-w0zWs/s1600-h/nelly+lainez+-tn.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 210px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssgmc6hI9eI/AAAAAAAAAD4/SLtes-w0zWs/s320/nelly+lainez+-tn.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388599232335246818" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;  Con la mercería nos iba cada vez peor, para colmo mi padre compró en remate de a aduana una partida de guantes que eran de una sola mano. Yo quería ayudar de alguna manera.  Cuando entraba alguien me ponía insistente para que compraran algo. Una vez entro una alemana grandota interesada en el único sombrero que teníamos en la vidriera.&lt;br /&gt;- ¿Me lo podría probar querida?&lt;br /&gt;- Encantada señora.... pero mire, ¡le queda como pintado!&lt;br /&gt;- ¡Que pintado, me queda chico!&lt;br /&gt;-Mire si le gusta se lo pongo un ratito en la horma&lt;br /&gt;- ¿Y no se arruinara querida?&lt;br /&gt;- Al contrario, tenemos maquinarias muy modernas...&lt;br /&gt;Entonces me fui atrás de un biombo, cuando mi mamá me gritó: "¡Neeelyyy que estas haciendo!" &lt;br /&gt;"le estoy poniendo en la horma el sombrero a la señora" le contesté mientras que con las dos manos tironeaba de la rodilla para estirarlo. De mas esta decir que la mujer no se llevo nada el sombrero porque se lo estiré tanto que le tapaba los ojos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto gentileza TN)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-2725584813052477822?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/2725584813052477822/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/noventa-y-nueve-oficios-y-cien.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2725584813052477822'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/2725584813052477822'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/noventa-y-nueve-oficios-y-cien.html' title='99 OFICIOS Y 100 NECESIDADES -capítulo 2-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssgmc6hI9eI/AAAAAAAAAD4/SLtes-w0zWs/s72-c/nelly+lainez+-tn.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1720101568893684322</id><published>2009-09-15T22:59:00.000-03:00</published><updated>2010-01-25T00:31:22.608-03:00</updated><title type='text'>CAPRICORNIO CON ASCENDENTE EN CABRA  -capítulo 1-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi6mcw8NQI/AAAAAAAAAEY/bx5fEJxP0vA/s1600-h/Nelly+Laines.+afiche+de+barcos+de+papel.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi6mcw8NQI/AAAAAAAAAEY/bx5fEJxP0vA/s320/Nelly+Laines.+afiche+de+barcos+de+papel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388762123868058882" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esa noche lo intentó de nuevo, como tantas noches, como tantos años.&lt;br /&gt;Con un marcador negro, de trazo grueso, dibujaba una a una las palabras más hermosas, dolorosas y tristes de su vida.&lt;br /&gt;Los reversos de viejos libretos terminaban siempre chorreados por las lágrimas de la autocompasión. Difícil tarea la del balance  especialmente  cuando no se tiene el poder de resucitar a los muertos, aunque muchas veces pueda hablar con ellos.&lt;br /&gt;Que importan el éxito, la fama, el reconocimiento. La melancolía derriba todas las corazas y ella era una mujer disfrazada de alegría.&lt;br /&gt;Como tantas noches, el marcador negro se detuvo ante la frase "mi mamá era..."&lt;br /&gt;Del  padre hablaba poco y nada tal vez porque nunca le perdonó el que haya sido garante de un pariente por el que perdieron casi todo, incluso el piano de la madre. &lt;br /&gt;Los primeros años, en la casona frente a la plaza Congreso, fueron de verdadera felicidad. Allí mismo sobre la calle Rivadavia, estacionaba el servicio de la confitería los 11 de enero, día de su cumpleaños.  Cabra en el horóscopo chino, capricornio en el otro. Pura tierra, puro yang. Los vecinos se arremolinaban a la altura del 1561 para escuchar las orquestas y el  " que los cumplas Nelidita, que los cumplas feliz". Los años treinta fueron duros para todos,  para los Rotstein  también. No eran de los judíos tocados por la varita mágica del comercio. Le hicieron creer que el padre andaba con el camioncito comprando antigüedades, muy tarde descubrió que hacía changa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foto- afiche película&lt;br /&gt;foto- Nelly y su papá&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1720101568893684322?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1720101568893684322/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/capricornio-con-ascendente-en-cabra-esa.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1720101568893684322'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1720101568893684322'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/capricornio-con-ascendente-en-cabra-esa.html' title='CAPRICORNIO CON ASCENDENTE EN CABRA  -capítulo 1-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi6mcw8NQI/AAAAAAAAAEY/bx5fEJxP0vA/s72-c/Nelly+Laines.+afiche+de+barcos+de+papel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1587844095283792634</id><published>2009-09-15T22:55:00.000-03:00</published><updated>2010-01-03T17:00:30.226-03:00</updated><title type='text'>A NELLY LAINEZ, la última cómica  -presentación-</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7Ec0EAJI/AAAAAAAAAEg/8Ubl-LkB1sg/s1600-h/nelly++lainez+-afiche+cine.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7Ec0EAJI/AAAAAAAAAEg/8Ubl-LkB1sg/s320/nelly++lainez+-afiche+cine.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388762639277228178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Siete años tardé en decidirme a escribir, y hasta ayer la duda de como hacerlo sin traicionar la confianza. De todos modos el homenaje era impostergable.  Hace diez que no nos vemos, pero los recuerdos están intactos: cada palabra exacta,  cada momento compartido. Testigo privilegiado que la vida me puso en las bisagras más rotundas: un pasado fenomenal lleno de reconocimiento, un presente plagado de incertidumbre y necesidades,  un ocaso prestigioso y solitario.&lt;br /&gt;Para mi siempre será "la Láinez”: amiga, confidente, compañera de juegos, madrina de mi oficio, la admirada actriz, la querida señora.&lt;br /&gt;Si es que me recuerda, tal vez siga siendo "el nene", "el hijo que no tuve", "mi amiguito", "el testigo de mi boda".&lt;br /&gt;Pero si para unos cuantos fue la autentica chica Almodóvar, para muchos de mi generación que conocimos a Niní Marshall, Margarita Padín, Leonor Rinaldi, Olinda Bozán y Pepita Muñoz, la figura de Nelly Láinez con sus vestidos floreados, sus aros de caireles y pelucas multicolores  es y será por derecho propio  LA ULTIMA COMICA, heredera natural del trono de la risa.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1587844095283792634?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1587844095283792634/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/siete-anos-tarde-en-decidirme-escribir.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1587844095283792634'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1587844095283792634'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/siete-anos-tarde-en-decidirme-escribir.html' title='A NELLY LAINEZ, la última cómica  -presentación-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7Ec0EAJI/AAAAAAAAAEg/8Ubl-LkB1sg/s72-c/nelly++lainez+-afiche+cine.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-6727938232968560683.post-1928544454551274524</id><published>2009-09-15T22:51:00.001-03:00</published><updated>2010-01-03T16:59:41.310-03:00</updated><title type='text'>QUE RISA, LLORABAN TODOS  -prólogo-</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7cOlWlUI/AAAAAAAAAEo/pq2mWf7E2k0/s1600-h/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete+y+los+40+ladrones.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 231px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7cOlWlUI/AAAAAAAAAEo/pq2mWf7E2k0/s320/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete+y+los+40+ladrones.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388763047774295362" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Se fue la Láinez, y se fue a su modo. Recuerdo que cuando se tentaba de risa siempre se hacía pis, ¿habrá sido eso lo que le provocó la infección urinaria? digo, ¿uno puede morirse de risa?... Creo que si, hace muchos años ella y yo nos moríamos de la risa. Pero ahora que  “esta de gira”. Como decía la Campoy, no tengo ganas de reírme. Se “rajó” de este mundo desde un sanatorio que se llama “Argentino” ¡y de donde mas se podría ir si ella jamás soñó con otro país! Murió de madrugada, la hora de sus insomnios y las charlas con los espíritus, pero fiel a su popularidad: en Mataderos. A los 88 años, lindo numero para que algún pobre ligue unos mangos  , y el ultimo día de mayo cuando ya muchos cobraron , cosa de que puedan revolearle al cielo  una flor y un beso. Chau Nelly querida, acá van algunas de tus historias  delirantes, disparatadas, tiernas y un pedazo dulce de mi vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(foto film CANUTO CAÑETE)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6727938232968560683-1928544454551274524?l=nellylainez.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nellylainez.blogspot.com/feeds/1928544454551274524/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/la-ultima-comica.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1928544454551274524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/6727938232968560683/posts/default/1928544454551274524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nellylainez.blogspot.com/2009/09/la-ultima-comica.html' title='QUE RISA, LLORABAN TODOS  -prólogo-'/><author><name>Ricardo García Pico</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18118125511139887303</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/SwBwUsbN4JI/AAAAAAAAAQ0/ovDJE4pbgrw/S220/Sesion1+037.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Oj8oFZDnJAM/Ssi7cOlWlUI/AAAAAAAAAEo/pq2mWf7E2k0/s72-c/nelly+lainez-+canuto+ca%C3%B1ete+y+los+40+ladrones.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry></feed>
